استفاده از داده های سنسورهای محیطی برای پیشگیری از حواس پرتی در کلاس

حواس پرتی دانش آموزان در کلاس درس یکی از چالش های اساسی در نظام آموزشی است که نه تنها فرآیند یاددهی-یادگیری را مختل می کند، بلکه بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان نیز تاثیر منفی می گذارد. هدف این پژوهش، استفاده از داده های سنسورهای محیطی برای پیشگیری از حواس پرتی دانش آموزان در کلاس درس و ارائه یک چارچوب مدیریت هوشمند فیزیکی بود. روش پژوهش حاضر از نوع توصیفی-تحلیلی است. جامعه آماری پژوهش را مدارس هوشمند مجهز به تجهیزات اینترنت اشیا تشکیل دادند.ابزار جمع آوری داده ها شامل سنسورهای هوشمند محیطی (ثبت کننده نوسانات دما، میزان دی اکسید کربن، تراز صدا و شدت نور) و چک لیست های استاندارد ثبت رفتارهای حواس پرتی دانش آموزان بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل سری های زمانی، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که رابطه معناداری میان نوسانات فیزیکی محیط کلاس و رفتارهای حواس پرتانه دانش آموزان وجود دارد؛ به طوری که افزایش تراز صدا به بالاتر از حد استاندارد، افزایش میزان دی اکسید کربن و تهویه نامناسب، و همچنین توزیع نامتوازن نور طبیعی و درخشش بیش از حد، مستقیما میزان تمرکز دانش آموزان را کاهش داده و رفتارهای حواس پرتانه را تشدید می کند. بر اساس نتایج به دست آمده، بهره گیری از سیستم های سنسوری با پایش لحظه ای متغیرهای محیطی می تواند زمان های بحرانی افت توجه را پیش بینی کند و بستری برای تغییر مدیریت کلاس از حالت واکنشی به مدیریت پیشگیرانه فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

سنسورهای محیطی ، حواس پرتی ، کلاس درس ، اینترنت اشیا ، مدیریت فیزیکی کلاس