بررسی چالش های ارتباطی معلم و دانش آموز در عصر دیجیتال و هوش مصنوعی

تحولات فناورانه در دهه های اخیر، به ویژه گسترش فناوری های دیجیتال و ظهور هوش مصنوعی، ساختارهای سنتی آموزش و روابط میان عناصر اصلی نظام آموزشی را دستخوش تغییرات اساسی کرده است. در این میان، ارتباط معلم و دانش آموز به عنوان یکی از بنیادی ترین مولفه های فرایند یاددهی یادگیری، با چالش ها و فرصت های جدیدی مواجه شده است. در گذشته، ارتباط آموزشی عمدتا بر تعامل مستقیم چهره به چهره، انتقال یک سویه دانش و نقش محوری معلم استوار بود؛ اما در عصر دیجیتال، ورود شبکه های اجتماعی، سامانه های آموزش مجازی، ابزارهای هوشمند و دستیارهای مبتنی بر هوش مصنوعی، الگوهای ارتباطی جدیدی را شکل داده است. این تغییرات اگرچه می توانند موجب افزایش دسترسی به منابع یادگیری، شخصی سازی آموزش و تقویت تعامل آموزشی شوند، اما در صورت نبود آمادگی حرفه ای و فرهنگی، ممکن است موجب کاهش ارتباط عاطفی، ضعف مهارت های ارتباطی، وابستگی بیش از حد به فناوری و تغییر جایگاه نقش معلم شوند. پژوهش حاضر با هدف بررسی چالش های ارتباطی میان معلم و دانش آموز در عصر دیجیتال و هوش مصنوعی انجام شده است. روش تحقیق در این پژوهش، توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه منابع کتابخانه ای و بررسی پژوهش های مرتبط است. یافته ها نشان می دهد که مهم ترین چالش های ارتباطی شامل کاهش تعامل انسانی، شکاف دیجیتال، ضعف سواد رسانه ای، تغییر نقش معلم، مشکلات اعتماد به فناوری، کاهش مهارت گفت وگوی مستقیم و مسائل اخلاقی مرتبط با هوش مصنوعی است. نتایج پژوهش تاکید می کند که فناوری نباید جایگزین ارتباط انسانی در آموزش شود، بلکه باید به عنوان ابزاری برای تقویت نقش تربیتی و ارتباطی معلم مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

ارتباط معلم و دانش آموز ، عصر دیجیتال ، هوش مصنوعی ، فناوری آموزشی ، سواد دیجیتال ، تعامل آموزشی