رابطه هوش هیجانی باعملکرد تحصیلی دانش آموزان در امتحانات مدرسه

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین مولفه های هوش هیجانی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان در امتحانات مدرسه به رشته تحریر درآمده است. با توجه به تحولات نظام آموزشی و عبور از معیارهای سنتی سنجش هوش که صرفا بر توانمندی های منطقی و ریاضی (IQ) تاکید داشتند، امروزه نقش هوش هیجانی (EQ) به عنوان عاملی تعیین کننده در پیشرفت تحصیلی و موفقیت در آزمون های کتبی و شفاهی مورد توجه جدی قرار گرفته است. شیوه انجام این پژوهش بر مبنای مطالعات کتابخانه ای و روش مروری-تحلیلی است که با استناد به منابع معتبر علمی و پژوهش های انجام شده در دو دهه اخیر صورت گرفته است. روند پژوهش به این صورت است که ابتدا مفاهیم بنیادی هوش هیجانی از دیدگاه نظریه پردازان برجسته استخراج شده و سپس همبستگی میان مهارت هایی نظیر خودآگاهی، مدیریت هیجانات، خودانگیختگی و همدلی با نمرات امتحانی و معدل کل دانش آموزان مورد واکاوی قرار گرفته است. یافته های این مطالعه نشان می دهد که دانش آموزان با هوش هیجانی بالاتر، به دلیل توانایی در مدیریت استرس جلسات امتحان و کنترل اضطراب ناشی از ارزیابی، عملکرد به مراتب بهتری نسبت به همتایان خود دارند. همچنین، مهارت های هیجانی به عنوان یک متغیر میانجی، رابطه بین توانایی های شناختی و دستاوردهای تحصیلی را تقویت کرده و بستری مناسب برای تمرکز بیشتر بر یادگیری فراهم می آورد. این مقاله در نهایت پیشنهادهایی برای گنجاندن برنامه های آموزش هوش هیجانی در برنامه درسی مدارس ارائه می دهد تا از این طریق، نه تنها سلامت روان دانش آموزان تامین شود، بلکه بازدهی آن ها در امتحانات رسمی مدرسه نیز افزایش یابد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، عملکرد تحصیلی ، امتحانات مدرسه.