شیوه های نوین تدریس کار آمد در بستر تدریس مجازی

گسترش فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی، تغییرات گسترده ای را در نظام های آموزشی ایجاد کرده و موجب شده است که تدریس مجازی به عنوان یکی از رویکردهای مهم و مکمل آموزش سنتی مورد توجه قرار گیرد. در این میان، بهره گیری از شیوه های نوین تدریس در محیط های مجازی، نقش مهمی در افزایش کیفیت یادگیری، ارتقای مشارکت دانش آموزان و دانشجویان، ایجاد فرصت های یادگیری انعطاف پذیر و توسعه مهارت های شناختی و فراشناختی دارد. با وجود مزایای فراوان آموزش مجازی، نبود تعامل موثر، کاهش انگیزش یادگیرندگان، ضعف مهارت های دیجیتال معلمان و استفاده صرف از روش های انتقالی در فضای آنلاین، از مهم ترین چالش های این حوزه به شمار می روند. ازاین رو، طراحی و به کارگیری روش های تدریس فعال، یادگیری مشارکتی، کلاس معکوس، یادگیری مبتنی بر مسئله، یادگیری پروژه محور، آموزش شخصی سازی شده و استفاده هدفمند از فناوری های نوین می تواند زمینه تحقق یک نظام آموزشی پویا و اثربخش را فراهم سازد. پژوهش حاضر با هدف بررسی شیوه های نوین تدریس کارآمد در بستر تدریس مجازی انجام شده است. روش پژوهش حاضر توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه منابع کتابخانه ای و پژوهش های انجام شده در حوزه آموزش مجازی و فناوری آموزشی است. یافته ها نشان می دهد که موفقیت تدریس مجازی بیش از آنکه به ابزارهای فناوری وابسته باشد، به نحوه طراحی آموزشی، توانمندی حرفه ای مدرس، کیفیت تعاملات آموزشی و استفاده مناسب از راهبردهای یاددهی یادگیری بستگی دارد. نتایج پژوهش تاکید می کند که حرکت از آموزش محتوامحور به سمت یادگیری فعال و دانش آموزمحور، مهم ترین عامل افزایش اثربخشی آموزش مجازی است.

کلیدواژه ها:

تدریس مجازی ، روش های نوین تدریس ، فناوری آموزشی ، یادگیری فعال ، کلاس معکوس ، آموزش الکترونیکی