عوامل موثر بر پذیرش هوش مصنوعی توسط معلمان

ظهور هوش مصنوعی در نظام های آموزشی، فرصت های گسترده ای برای بهبود فرآیند یاددهی یادگیری، شخصی سازی آموزش و ارتقای دانش حرفه ای معلمان فراهم کرده است. با وجود ظرفیت های قابل توجه این فناوری، میزان پذیرش و استفاده موثر از ابزارهای هوش مصنوعی توسط معلمان به عوامل متعددی وابسته است و صرف فراهم سازی زیرساخت های فناورانه نمی تواند تضمین کننده موفقیت آن باشد. هدف مقاله حاضر بررسی عوامل موثر بر پذیرش هوش مصنوعی توسط معلمان با رویکرد مروری توصیفی و تحلیل مطالعات علمی موجود است. بررسی منابع نشان می دهد که پذیرش هوش مصنوعی فرآیندی چندبعدی است که تحت تاثیر متغیرهای فردی مانند نگرش، خودکارآمدی فناورانه، دانش دیجیتال و میزان اعتماد به فناوری، عوامل سازمانی مانند حمایت مدیریتی، فرهنگ مدرسه، آموزش حرفه ای و زیرساخت ها، و عوامل اجتماعی و اخلاقی مانند نگرانی درباره امنیت داده ها و تغییر نقش معلم قرار دارد. یافته های مطالعات بیانگر آن است که معلمان زمانی تمایل بیشتری به استفاده از هوش مصنوعی دارند که این فناوری را نه به عنوان تهدیدی برای جایگاه حرفه ای خود، بلکه به عنوان ابزاری برای ارتقای توانمندی های آموزشی درک کنند. همچنین توسعه دانش حرفه ای معلمان در عصر هوش مصنوعی نیازمند بازتعریف نقش معلم از انتقال دهنده محتوا به طراح، هدایت کننده و تسهیل گر یادگیری است. نتایج این مقاله بر ضرورت تدوین برنامه های جامع توانمندسازی معلمان، ایجاد محیط های حمایتی، توسعه سواد هوش مصنوعی و توجه همزمان به ابعاد فنی، تربیتی و اخلاقی پذیرش فناوری تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، پذیرش فناوری ، معلمان ، سواد دیجیتال ، دانش حرفه ای معلم ، آموزش هوشمند ، تحول آموزشی