بررسی رابطه بین فرهنگ سازمانی و کیفیت آموزشی در مدارس

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین فرهنگ سازمانی و کیفیت آموزشی در مدارس متوسطه شهر تهران انجام شده است. در این مطالعه که به روش توصیفی–همبستگی صورت گرفته، جامعه آماری شامل کلیه دبیران و مدیران مدارس متوسطه دولتی در مناطق بیست گانه شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود که از میان آنها نمونه ای به حجم ۳۸۴ نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب گردید. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه استاندارد فرهنگ سازمانی دنیسون (۲۰۰۰) و پرسشنامه محقق ساخته کیفیت آموزشی مبتنی بر مولفه های فرایند یاددهی–یادگیری، منابع انسانی، امکانات فیزیکی و ارزشیابی تحصیلی بود. داده های گردآوری شده با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که بین فرهنگ سازمانی و کیفیت آموزشی رابطه مثبت و معناداری در سطح (۰/۰۱>P) وجود دارد؛ به طوری که از میان ابعاد فرهنگ سازمانی، دو مولفه «مشارکت» و «سازگاری» بیشترین سهم را در تبیین واریانس کیفیت آموزشی داشتند. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون حاکی از آن بود که حدود ۴۴ درصد از تغییرات کیفیت آموزشی توسط ابعاد فرهنگ سازمانی قابل پیش بینی است. بر اساس نتایج این پژوهش، تقویت فرهنگ سازمانی مشارکتی و انعطاف پذیر در مدارس می تواند به عنوان یک راهبرد کلیدی در ارتقای کیفیت آموزشی مورد توجه دست اندرکاران نظام آموزش و پرورش قرار گیرد. در پایان پیشنهادهایی برای بهبود فرهنگ سازمانی مدارس و همچنین انجام پژوهش های بیشتر در این حوزه ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

فرهنگ سازمانی ، کیفیت آموزشی ، مدارس متوسطه ، مشارکت ، سازگاری ، یاددهی–یادگیری.