تحلیل رابطه مدیریت کلاس، هوش هیجانی، ارتباط موثر معلم و امنیت روان شناختی با مشارکت و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 36
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ESPE02_2889
تاریخ نمایه سازی: 31 مرداد 1405
چکیده مقاله:
کیفیت یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان صرفا حاصل انتقال محتوای درسی یا برخورداری آنان از توانایی های شناختی نیست، بلکه در بستری اجتماعی، هیجانی و ارتباطی شکل می گیرد که معلم یکی از مهم ترین عناصر سازنده آن است. در این میان، مدیریت کلاس، هوش هیجانی معلم، ارتباط موثر معلم و دانش آموز و امنیت روان شناختی از جمله متغیرهایی هستند که می توانند به صورت مستقیم و غیرمستقیم بر میزان مشارکت و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان اثر بگذارند. مدیریت کلاس در معنای نوین خود صرفا کنترل رفتار و برقراری نظم نیست، بلکه شامل طراحی ساختار یادگیری، تنظیم تعاملات، پیشگیری از رفتارهای مختل کننده، ایجاد فرصت مشارکت و فراهم کردن محیطی سازمان یافته و حمایتگر است. از سوی دیگر، هوش هیجانی معلم با توانایی شناخت و تنظیم هیجان های خود، درک حالات عاطفی دانش آموزان، همدلی و برقراری تعامل سازنده ارتباط دارد و می تواند کیفیت مدیریت کلاس و روابط آموزشی را تحت تاثیر قرار دهد. ارتباط موثر نیز از طریق گوش دادن فعال، وضوح پیام، بازخورد سازنده، احترام، همدلی و پاسخگویی به نیازهای دانش آموز، زمینه شکل گیری اعتماد و احساس تعلق را فراهم می کند. امنیت روان شناختی در چنین چارچوبی به ادراک دانش آموز از پذیرش، احترام، حمایت و نبود تهدید عاطفی یا اجتماعی اشاره دارد و شرایطی ایجاد می کند که دانش آموز بتواند بدون ترس از تحقیر یا قضاوت منفی، سوال بپرسد، خطا کند، ایده ارائه دهد و در فعالیت های یادگیری مشارکت کند. بررسی پژوهش های داخلی نشان می دهد که این متغیرها در عمل از یکدیگر مستقل نیستند، بلکه شبکه ای از روابط متقابل را تشکیل می دهند؛ به گونه ای که هوش هیجانی می تواند کیفیت مدیریت کلاس و ارتباط معلم را ارتقا دهد، ارتباط حمایتی می تواند امنیت روان شناختی را افزایش دهد و امنیت حاصل نیز زمینه مشارکت شناختی، عاطفی و رفتاری بیشتر را فراهم آورد. در نتیجه، پیشرفت تحصیلی را باید پیامد نهایی مجموعه ای از فرایندهای آموزشی، هیجانی و اجتماعی دانست، نه صرفا نتیجه اجرای برنامه درسی. این مقاله با رویکردی تحلیلی، رابطه میان چهار متغیر اصلی و دو پیامد مشارکت و پیشرفت تحصیلی را بررسی کرده و بر ضرورت گذار از نگاه تک بعدی به عملکرد معلم به سوی الگوی یکپارچه شایستگی های آموزشی، هیجانی و ارتباطی تاکید می کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
پریسا یگانه مهر
دبیر متوسطه دوم ؛ اداره آموزش و پرورش استان مازندران -نوشهر