آموزش و پرورش محدود به ساعات کلاس نیست

به گفته بیکن، هنگامی که خدای متعال بهشت نخستین را آفرید، به آدم لذت زیستن در هوای آزاد را چشاند، و گرمای آفتابی را بر او ارزانی داشت که هر موجود عاقلی آرزوی آن دارد که باز هم در چنین جایی زندگی کند. نخست موضوعی که در ضمن این ملاحظه به نظر می رسد تربیت بدنی است. درس تربیت بدنی باید با ملاحظه اوضاع جغرافیایی، زمین های مجاور در آموزشگاه و در نظر گرفتن اینکه کودکان چگونه روزهای تعطیل یا روزهای مدرسه خود را می گذرانند و تعلیم اینکه فعالیت روزهای تعطیل سراسر عمر را چگونه برگزار کنند عملی شود. جغرافیا موضوعی است که با جهانی که در آن زندگی می کنیم و مردمانی که در آن بسر می بریم مربوط می شود. تاریخ نیز با پیش آمدهایی سر و کار دارد که در سرزمین های خاص رخ داده است.اهمیت دیدن جهان و مزایای سفر کردن را در اغلب ازمنه می شناختند. بیکن، گفته است که: «سفر در جوانی نوعی از تربیت است.» سفر آموزشی فرصتی است برای آنکه شاگردان و معلمان معاشرت نزدیک تری با یکدیگر داشته باشند و کودکان و نوجوانان همچون اشخاص بالغ با دیگران آموزش پیدا کنند تعلیمی که فرا گرفتن آن با نشستن در نیمکت مدرسه و به سخن آموزگار گوش دادن میسر می شود. آموزش و پرورش باید از کلاس بیرون بیاید و از نشاط و گرمای آفتاب به هوای باز مدد بگیرد.