تاثیر استراتژی های آموزش زبان فارسی بر بهبود تعاملات اجتماعی دانش آموزان دارای اختلالات درونی

این پژوهش با هدف بررسی نقش استراتژی های آموزش زبان فارسی در ارتقای کیفیت تعاملات اجتماعی دانش آموزان دارای اختلالات درونی انجام شده است. در این مطالعه با بهره گیری از روش پژوهش کتابخانه ای، متون تخصصی، مقالات تحلیلی و نظریه های آموزشی مورد بررسی قرار گرفتند تا الگوهای موثر در کاهش انزوا و افزایش مهارت های ارتباطی این گروه از دانش آموزان شناسایی شوند. یافته های پژوهش نشان می دهد که استفاده از استراتژی های آموزش زبان فارسی با تمرکز بر رویکردهای تعاملی، مانند ایفای نقش، بحث های گروهی ساختاریافته و تحلیل متون ادبی با محوریت همدلی، می تواند بستری امن برای ابراز احساسات و برقراری ارتباط موثر فراهم کند. نتایج حاکی از آن است که آموزش زبان فارسی زمانی که از حالت انتقال صرف اطلاعات خارج شده و به سوی یادگیری اجتماعی-عاطفی حرکت کند، منجر به بهبود چشمگیر اعتماد به نفس و کاهش اضطراب اجتماعی در دانش آموزان دارای اختلالات درونی می گردد. در نهایت، این پژوهش پیشنهاد می دهد که طراحی برنامه های درسی زبان فارسی باید با رویکردهای حمایتی تلفیق شود تا دانش آموزان بتوانند از طریق مهارت های زبانی، تعارضات درونی خود را مدیریت کرده و در تعاملات اجتماعی موفق تر عمل کنند.

کلیدواژه ها:

استراتژی های آموزش زبان فارسی ، تعاملات اجتماعی ، اختلالات درونی ، پژوهش کتابخانه ای ، مهارت های ارتباطی.