طراحی الگوی مدیریت تغییر برای گذار مدارس سنتی به سازمان های یادگیرنده هوشمند

گذار مدارس سنتی به سازمان های یادگیرنده هوشمند، فرایندی پیچیده است که مستلزم تغییر هم زمان در ساختار مدیریتی، فرهنگ سازمانی، شیوه های یاددهی یادگیری، شایستگی های حرفه ای کارکنان و نحوه بهره گیری از فناوری های نوین است. در چنین شرایطی، مدیریت تغییر به عنوان یکی از مولفه های اساسی تحول مدرسه ای، نقش مهمی در کاهش مقاومت کارکنان، ایجاد آمادگی سازمانی و هدایت مدرسه به سوی یادگیری مستمر ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی مدیریت تغییر برای گذار مدارس سنتی به سازمان های یادگیرنده هوشمند انجام شده است. این پژوهش با رویکرد مروری تحلیلی، مبانی نظری و مطالعات مرتبط با مدیریت تغییر، سازمان یادگیرنده، تحول دیجیتال و مدیریت هوشمند مدارس را بررسی و مولفه های اصلی یک الگوی تغییر مدرسه محور را تحلیل می کند. یافته ها نشان می دهد که تحول پایدار مدرسه ای نیازمند ایجاد چشم انداز مشترک، تقویت فرهنگ یادگیری، توانمندسازی مدیران و معلمان، مشارکت ذی نفعان، توسعه زیرساخت های فناورانه، تصمیم گیری مبتنی بر داده، حمایت از نوآوری و پایش مستمر فرایند تغییر است. همچنین، مدیریت تغییر زمانی اثربخش تر خواهد بود که به جای تحمیل فناوری و ساختارهای جدید، بر مشارکت کارکنان، اعتماد سازمانی، یادگیری جمعی و ایجاد تدریجی ظرفیت های تحول تاکید کند. بر این اساس، الگوی پیشنهادی می تواند گذار مدرسه را از یک ساختار سنتی و عمدتا ثابت به سازمانی پویا، یادگیرنده، داده محور، فناورانه و سازگار با تحولات آینده هدایت کند

کلیدواژه ها:

مدیریت تغییر ، مدارس هوشمند ، سازمان یادگیرنده ، تحول مدرسه ای ، تحول دیجیتال ، رهبری آموزشی ، فرهنگ سازمانی ، توانمندسازی معلمان ، نوآوری آموزشی ، مدیریت هوشمند.