تحلیل نقش هوش مصنوعی در بازتعریف نقش معلم و تحول الگوهای نوین تدریس

پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش هوش مصنوعی در بازتعریف نقش معلم و تحول الگوهای نوین تدریس انجام شده است. در عصر تحولات شتابان دیجیتال، هوش مصنوعی به عنوان یکی از نیروهای محرک اصلی در نظام های آموزشی ظهور یافته و چالش های بنیادینی را برای نقش های سنتی معلمان ایجاد کرده است. این پژوهش با بهره گیری از روش مطالعه اسنادی و تحلیل محتوای کیفی، به بررسی مبانی نظری و یافته های تجربی مرتبط با هم افزایی انسان و هوش مصنوعی در آموزش پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی نه به عنوان جایگزین معلم، بلکه به عنوان عاملی برای هم افزایی آموزشی عمل می کند و نقش معلم را از «منبع دانش» به «تسهیل گر یادگیری، طراح تجارب آموزشی و مربی اخلاقی» بازتعریف می کند. الگوهای نوین تدریس مبتنی بر هم کاری انسان و هوش مصنوعی، با بهره گیری از چارچوب هایی همچون هم افزایی آموزشی انسان و هوش مصنوعی و الگوی سه بعدی «معلم+دانش آموز+هوش مصنوعی»، زمینه ساز تحول در طراحی آموزشی، ارزشیابی و شخصی سازی یادگیری شده اند. پژوهش حاضر بر ضرورت توانمندسازی معلمان در حوزه سواد هوش مصنوعی و تدوین چارچوب های اخلاقی برای استفاده مسئولانه از این فناوری تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، بازتعریف نقش معلم ، الگوهای نوین تدریس ، هم افزایی انسان و هوش مصنوعی ، تحول آموزش