تاثیر مشاوره خانواده مبتنی بر مهارت های ارتباطی بر کاهش پرخاشگری و افزایش سازگاری اجتماعی دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر مشاوره خانواده مبتنی بر مهارت های ارتباطی بر کاهش پرخاشگری و افزایش سازگاری اجتماعی دانش آموزان است. این پژوهش با روش تحلیل محتوا، با رویکرد کیفی و به شیوه علمی مروری انجام شده و اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعه کتابخانه ای و بررسی منابع و اسناد مرتبط گردآوری شده است. پرخاشگری یکی از مهم ترین مشکلات رفتاری در میان دانش آموزان است که می تواند پیامدهای نامطلوبی بر روابط خانوادگی، عملکرد تحصیلی، تعامل با همسالان و سازگاری اجتماعی آنان داشته باشد. ضعف در مهارت های ارتباطی، ناتوانی در بیان مناسب احساسات و نیازها، وجود تعارض های خانوادگی و استفاده از شیوه های ارتباطی نامناسب از جمله عواملی هستند که می توانند در بروز و تداوم رفتارهای پرخاشگرانه دانش آموزان نقش داشته باشند. در این میان، مشاوره خانواده مبتنی بر مهارت های ارتباطی می تواند با آموزش شیوه های صحیح برقراری ارتباط، گوش دادن فعال، ابراز مناسب احساسات، همدلی، حل تعارض و کنترل هیجانات، به بهبود تعامل میان اعضای خانواده کمک کند. همچنین، تقویت مهارت های ارتباطی والدین و فرزندان می تواند موجب کاهش تعارضات خانوادگی، افزایش احساس امنیت و حمایت عاطفی و در نتیجه کاهش رفتارهای پرخاشگرانه دانش آموزان شود. از سوی دیگر، آموزش این مهارت ها می تواند توانایی دانش آموزان را در برقراری روابط سالم با والدین، معلمان و همسالان افزایش داده و زمینه سازگاری اجتماعی بیشتر آنان را فراهم سازد. یافته های حاصل از بررسی منابع نشان می دهد که مداخلات خانواده محور مبتنی بر مهارت های ارتباطی می توانند در کاهش پرخاشگری، بهبود روابط بین فردی و افزایش سازگاری اجتماعی دانش آموزان موثر باشند. بنابراین، بهره گیری از مشاوره خانواده مبتنی بر آموزش مهارت های ارتباطی، همراه با مشارکت والدین و همکاری مدرسه، می تواند به عنوان رویکردی موثر در کاهش مشکلات رفتاری و ارتقای سازگاری اجتماعی دانش آموزان مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مشاوره خانواده ، مهارت های ارتباطی ، پرخاشگری ، سازگاری اجتماعی ، دانش آموزان ، روابط خانوادگی.