راهکارهای مدیریت شهری در رسیدن به توسعه پایدار و شهر ایرانی- اسلامی

هر چند واژه شهر و شهرنشینی، تاریخی به درازای عمر بشر دارد، اما هیچ شهری در گذر زمان توان ماندگاری را نداشته، مگر این که دارای هویت فرهنگی مشخص بوده باشد. دین اسلام با توجه به صبغه فرهنگی برجسته که دارد؛ از همان آغاز تاثیرگذاری خویش، هویت یابی اسلامی را بر پایه مولفه های اجتماعی به ویژه مولفه­های شهری آغاز نمود. شهرهای پارسی ایران تا قبل از ظهور اسلام بر اساس یک هندسه مقدس و به شکل مربعی ساخته می شدند. قلعه شهرهای ایرانی به دلیل تبعیت از آرمانهای پارسی از طرح شطرنجی هشت در هشت بهره می گرفت که در جهات چهارگانه جغرافیایی دارای دو خیابان عمود بر هم شمالی جنوبی و شرقی – غربی بود که یک چهارسو را در تقاطع خود تشکیل می داد. توسعه شهرهای این دوره بر پایه زیرساختها و استخوان بندی ظاهری شهرهای قبل از اسلام ادامه یافته و همواره سه بخش اصلی و اساسی به صورتی کاملا مشخص در شهرهای ایران وجود داشته است که بعد اسلام حفظ شده اند با این تفاوت که با نوعی معنویت ممزوج گردید بطوریکه مسجد آدینه به صورت یکی از ارکان اصلی زندگی شهری و یکی از نشانه های مشخص کننده شهر شد. هدف این پژوهش راهکارهای مدیریت شهری در رسیدن به توسعه پایدار و شهر ایرانی- اسلامی با روش توصیفی- تحلیلی می باشد. نتایج نشان می دهد بطور کلی شهر در دوره های قبل از اسلام و در ایران باستان، طی دوره ای نسبتا طولانی، تحول تدریجی خود را از نظامی تا اجتماعی پشت سر نهاد و تغییر شکل یافت. این تغییرات در ساختار اجتماعی- اقتصادی و با تغییر در ساختار فیزیکی در بخشهای زیر تحقق یافته است.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، توسعه پایدار ، ایرانی ، اسلامی