تاثیر یادگیری سیار(mobile Learning)، خود تنظیمی و نگرش به فناوری بر پیشرفت زبان انگلیسی

رشد فناوری های همراه، آموزش زبان انگلیسی را از الگوی سنتی کلاس محور به سوی یادگیری انعطاف پذیر، فراگیر و فردمحور سوق داده است. در این میان، یادگیری سیار به عنوان یکی از مهم ترین نمودهای آموزش مبتنی بر فناوری، امکان دسترسی دائمی به منابع زبانی، تمرین مستمر و یادگیری در بسترهای واقعی زندگی را فراهم می کند. با این حال، اثرگذاری این شیوه تنها به ابزار وابسته نیست، بلکه به متغیرهای روان شناختی و آموزشی مانند خودتنظیمی یادگیرنده و نگرش او به فناوری نیز بستگی دارد. پژوهش های جدید نشان می دهند که یادگیری سیار زمانی بیشترین اثر را بر پیشرفت زبان انگلیسی دارد که یادگیرنده بتواند فرایند یادگیری خود را مدیریت کند، هدف گذاری روشن داشته باشد، بر پیشرفت خود نظارت کند و نسبت به فناوری دیدگاهی مثبت و کارآمد داشته باشد. این مقاله با رویکرد تحلیلی، سه مولفه اصلی یادگیری سیار، خودتنظیمی و نگرش به فناوری را بررسی می کند و نشان می دهد که تعامل این سه عامل می تواند به بهبود واژگان، مهارت خواندن، شنیدن، نوشتن و حتی افزایش انگیزش و خودکارآمدی زبانی منجر شود. در پایان، نتیجه گرفته می شود که موفقیت در یادگیری زبان انگلیسی در عصر دیجیتال بیش از هر چیز نیازمند ترکیب فناوری مناسب، راهبردهای خودتنظیمی و نگرش مثبت به ابزارهای نوین آموزشی است.

کلیدواژه ها:

یادگیری سیار ، خودتنظیمی ، نگرش به فناوری ، یادگیری زبان انگلیسی ، پیشرفت تحصیلی ، آموزش زبان