سوگیری پنهان در محتوای آموزشی هوشمند و پیامدهای آن برای یادگیری دانش آموزان

گسترش هوش مصنوعی در آموزش، امکان تولید محتوای شخصی سازی شده، ارائه بازخورد فوری، پیشنهاد فعالیت متناسب با سطح یادگیری و تحلیل روند پیشرفت دانش آموزان را فراهم کرده است. با وجود این ظرفیت ها، محتوای آموزشی هوشمند بی طرف و خنثی نیست؛ زیرا بر داده های انسانی، الگوهای زبانی، تصمیم های طراحان، معیارهای ارزشیابی و ساختارهای فرهنگی موجود تکیه دارد. در نتیجه، ممکن است سوگیری هایی پنهان در انتخاب مثال ها، تصویرسازی گروه های اجتماعی، سطح دشواری مطالب، نوع بازخورد، پیشنهاد مسیر یادگیری و حتی تشخیص توانایی دانش آموزان شکل گیرد. این سوگیری ها می توانند به بازتولید نابرابری های آموزشی، تضعیف احساس تعلق دانش آموز، کاهش اعتمادبه نفس، تثبیت کلیشه های جنسیتی و فرهنگی و محدود شدن فرصت های یادگیری منجر شوند. مقاله حاضر با رویکردی تحلیلی، مفهوم سوگیری پنهان در محتوای آموزشی هوشمند را بررسی می کند و سرچشمه های آن را در داده ها، الگوریتم ها، بازنمایی های فرهنگی و زبانی، طراحی آموزشی و نظام ارزشیابی توضیح می دهد. همچنین، پیامدهای این پدیده برای یادگیری شناختی، عاطفی، اجتماعی و اخلاقی دانش آموزان تحلیل می شود. یافته های این بررسی نشان می دهد که استفاده مسئولانه از هوش مصنوعی در آموزش، مستلزم نظارت فعال معلم، ارزیابی مستمر محتوا، تنوع بخشی به داده ها، شفافیت در عملکرد سامانه ها و تقویت سواد هوش مصنوعی در میان معلمان و دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، سوگیری الگوریتمی ، محتوای آموزشی هوشمند ، عدالت آموزشی ، یادگیری دانش آموزان ، .