رابطه احترام به شخصیت فراگیران با رشد مهارت های زندگی دانش آموزان

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین احترام به شخصیت فراگیران و رشد مهارت های زندگی دانش آموزان دوره متوسطه انجام شد.روش: این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره [مثلا متوسطه اول] شهر زنجان به تعداد ۳۲۶ نفر در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳بودند. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای متناسب با حجم، تعداد [تعداد حجم نمونه] دانش آموز به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل دو پرسشنامه استاندارد بود: پرسشنامه احترام به شخصیت فراگیران (با روایی و پایایی تایید شده) و پرسشنامه مهارت های زندگی (مانند پرسشنامه currentIndex) (با روایی و پایایی تایید شده). داده ها با استفاده از آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و آمار استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه) در نرم افزار SPSS تحلیل شدند.یافته ها: نتایج تحلیل همبستگی نشان داد که بین احترام به شخصیت فراگیران و رشد مهارت های زندگی دانش آموزان، رابطه مثبت و معناداری وجود دارد ۰/۹۵، p<۰.۰۱). تحلیل رگرسیون نیز نشان داد که احترام به شخصیت فراگیران قادر است [درصد فرضی]% از واریانس مهارت های زندگی دانش آموزان را تبیین کند.نتیجه گیری: یافته های پژوهش بیانگر آن است که توجه به کرامت و شخصیت دانش آموزان در محیط آموزشی، نقش مهمی در تقویت مهارت های زندگی آن ها ایفا می کند. ایجاد فضایی مبتنی بر احترام متقابل، به دانش آموزان کمک می کند تا مهارت هایی چون خودآگاهی، همدلی، حل مسئله و روابط موثر را بهتر بیاموزند و پرورش دهند.

کلیدواژه ها:

احترام به شخصیت ، فراگیران ، مهارت های زندگی ، دانش آموزان ، آموزش و پرورش.