بررسی اثر تمرینات پیلاتس بر تعادل، انعطاف پذیری و استقامت عضلانی در دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر ۸ هفته تمرینات پیلاتس بر تعادل، انعطاف پذیری و استقامت عضلانی در دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهر اصفهان انجام شد. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پایه هشتم ناحیه ۳ آموزش و پرورش شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ به تعداد ۱۲۰۰ نفر بودند که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای و بر اساس معیارهای ورود، تعداد ۴۰ نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه ۲۰ نفری آزمایش و گواه جایدهی شدند. گروه آزمایش به مدت ۸ هفته (۳ جلسه در هفته و هر جلسه ۶۰ دقیقه) تمرینات پیلاتس را روی زمین (مت) شامل حرکات بنیادی، تعادلی، کششی و تقویتی با تاکید بر هسته مرکزی بدن انجام دادند، در حالی که گروه گواه در این مدت هیچ برنامه ورزشی منظمی دریافت نکردند. پیش و پس از مداخله، تعادل ایستا با آزمون لک لک (پای برتر و پای غیربرتر)، تعادل پویا با آزمون ستاره (به صورت درصدی)، انعطاف پذیری با آزمون خمش و رسش (جعبه انعطاف پذیری) و استقامت عضلانی با آزمون های درازونشست (استقامت شکمی)، شنای سوئدی (استقامت بالاتنه) و پل زدن (استقامت پایین تنه) اندازه گیری شدند. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) و تک متغیره (ANCOVA) تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که میانگین نمرات تعادل ایستا در پای برتر گروه آزمایش از ۱۲/۳۰ به ۲۴/۵۰ ثانیه و در پای غیربرتر از ۸/۱۰ به ۱۷/۲۰ ثانیه افزایش یافت که نسبت به گروه گواه با تغییرات ناچیز (از ۱۱/۹۰ به ۱۳/۲۰ و از ۸/۴۰ به ۹/۱۰)، تفاوت معناداری داشت (۰۰۱/۰>p). تعادل پویا در گروه آزمایش از ۷۴/۲۰ درصد به ۸۶/۴۵ درصد بهبود یافت، در حالی که گروه گواه از ۷۴/۱۰ به ۷۵/۶۰ درصد رسید و این تفاوت نیز معنادار بود (۰۰۱/۰>p). همچنین، انعطاف پذیری در گروه آزمایش از ۱۸/۴۰ به ۲۷/۶۰ سانتی متر افزایش و استقامت عضلانی در هر سه مولفه (شکمی، بالاتنه و پایین تنه) به طور معناداری بیش تر از گروه گواه بهبود یافت (۰۵/۰>p). اندازه های اثر محاسبه شده برای تعادل پویا (۷۰/۰)، انعطاف پذیری (۶۵/۰) و استقامت عضلانی (۵۸/۰ تا ۶۷/۰) نشان دهنده تاثیر قوی تا متوسط تمرینات پیلاتس بر متغیرهای مورد مطالعه بود. بر اساس یافته ها، نتیجه گیری می شود که تمرینات پیلاتس به عنوان یک روش تمرینی کم تاثیر، ایمن و موثر، می تواند به طور قابل توجهی تعادل، انعطاف پذیری و استقامت عضلانی دانش آموزان را بهبود بخشد و گنجاندن آن در برنامه های تربیت بدنی مدارس، به ویژه برای دانش آموزانی که به دنبال فعالیت های ایمن و غیربرخوردی هستند، توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

تمرینات پیلاتس ، تعادل ، انعطاف پذیری ، استقامت عضلانی ، دانش آموزان .