بررسی نقش سواد هوش مصنوعی معلمان در پذیرش و استفاده موثر از فناوری های آموزشی هوشمند

گسترش سریع فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی در آموزش، از سامانه های یادگیری تطبیقی و ارزیابی هوشمند تا دستیارهای گفت وگومحور و تولیدکننده محتوا، فرصت های تازه ای برای ارتقای کیفیت تدریس و یادگیری فراهم کرده است. با این حال، صرف فراهم بودن ابزارهای هوشمند در مدرسه به استفاده اثربخش از آن ها منجر نمی شود. عامل تعیین کننده در این میان، سطح «سواد هوش مصنوعی» معلمان است. سواد هوش مصنوعی به مجموعه ای از دانش ها، مهارت ها، نگرش ها و ملاحظات اخلاقی گفته می شود که به معلم امکان می دهد منطق کلی عملکرد ابزارهای هوشمند را درک کند، قابلیت ها و محدودیت های آن ها را بشناسد، خروجی های تولیدشده را به صورت انتقادی ارزیابی کند و این فناوری ها را متناسب با اهداف آموزشی، ویژگی های یادگیرندگان و اصول تربیتی به کار گیرد. مقاله حاضر با رویکردی تحلیلی، نقش سواد هوش مصنوعی معلمان را در پذیرش و استفاده موثر از فناوری های آموزشی هوشمند بررسی می کند. یافته های نظری نشان می دهد که سواد هوش مصنوعی از طریق افزایش ادراک سودمندی، کاهش اضطراب فناورانه، تقویت خودکارآمدی دیجیتال، ارتقای اعتماد انتقادی و توانمندسازی معلمان در تصمیم گیری اخلاقی، پذیرش فناوری های هوشمند را تسهیل می کند. همچنین، استفاده موثر از این فناوری ها زمانی تحقق می یابد که معلم بتواند فناوری را نه به عنوان جایگزین خود، بلکه به مثابه ابزاری مکمل برای طراحی یادگیری شخصی سازی شده، ارزشیابی تکوینی، بازخورد فوری و تولید محتوای آموزشی به کار گیرد. بر این اساس، توسعه حرفه ای مستمر معلمان، طراحی دوره های آموزشی مبتنی بر نیازهای واقعی مدرسه و توجه به ابعاد اخلاقی و عدالت آموزشی، از ضروری ترین الزامات گسترش هوش مصنوعی در نظام تعلیم و تربیت به شمار می آید.

کلیدواژه ها:

سواد هوش مصنوعی ، معلمان ، فناوری های آموزشی هوشمند ، پذیرش فناوری