بررسی مدل یابی روابط ساختاری سایش اجتماعی و بی اعتمادی بین فردی با خلاقیت معلمان: نقش واسطه ای پنهان کاری دانش

پژوهش حاضر با هدف مدل یابی روابط ساختاری سایش اجتماعی و بی اعتمادی بین فردی با خلاقیت معلمان با توجه به نقش واسطه ای پنهان کاری دانش در میان معلمان مقطع متوسطه دوم شهر اصفهان انجام شد. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-همبستگی از نوع مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمامی معلمان شاغل در مدارس متوسطه دوم نواحی پنج گانه شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ به تعداد ۱۸۵۰ نفر بود که با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای نسبتی و فرمول کوکران، حجم نمونه ۳۲۰ نفر تعیین و انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سایش اجتماعی (داف و همکاران، ۲۰۱۷)، پرسشنامه بی اعتمادی بین فردی (احمدی و همکاران، ۱۴۰۰)، پرسشنامه پنهان کاری دانش (کنراد و همکاران، ۲۰۱۹) و پرسشنامه خلاقیت معلمان (هولند و همکاران، ۲۰۱۸) بودند که همگی از روایی و پایایی مطلوبی برخوردار بودند (آلفای کرونباخ بالای ۸۵/۰). داده ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) با رویکرد حداقل مربعات جزئی (PLS) و نرم افزارهای SPSS و SmartPLS تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که سایش اجتماعی بر پنهان کاری دانش تاثیر مثبت و معناداردارد. بر اساس یافته ها، نتیجه گیری می شود که سایش اجتماعی و بی اعتمادی بین فردی در محیط کار معلمان، از طریق افزایش رفتارهای پنهان کاری دانش که مانع از اشتراک گذاری ایده ها، بازخوردها و تجربیات می شوند، زمینه را برای کاهش خلاقیت فردی و سازمانی فراهم می آورند و لذا، کاهش عوامل منفی سازمانی نظیر سایش و بی اعتمادی و نیز کاهش پنهان کاری دانش، می تواند به عنوان راهبردهای اثربخش در ارتقای خلاقیت معلمان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

سایش اجتماعی ، بی اعتمادی بین فردی ، پنهان کاری دانش ، خلاقیت معلمان ، مدل سازی معادلات ساختاری.