بررسی تاثیر عامل های هوش مصنوعی بر مشارکت دانش آموزان در کلاس درس

امروزه گسترش فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی، شیوه های سنتی آموزش و یادگیری را با تحولات قابل توجهی مواجه کرده است. یکی از کاربردهای نوین این فناوری، استفاده از عامل های هوش مصنوعی به عنوان دستیاران آموزشی و تعاملی در فرایند یاددهی یادگیری است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر عامل های هوش مصنوعی بر مشارکت دانش آموزان در کلاس درس انجام شده است. عامل های هوش مصنوعی می توانند با ارائه بازخورد فوری، پاسخ گویی به پرسش ها، پیشنهاد فعالیت های متناسب با نیازهای یادگیرندگان و ایجاد فرصت های تعاملی، زمینه افزایش حضور فعال دانش آموزان در فرایند آموزشی را فراهم کنند. مشارکت دانش آموزان نیز ابعاد مختلفی از جمله مشارکت رفتاری، شناختی، عاطفی و تعاملی را دربرمی گیرد. یافته های پژوهش نشان می دهد که استفاده هدفمند از عامل های هوش مصنوعی می تواند با افزایش انگیزه یادگیری، تقویت تعامل دانش آموز با محتوای آموزشی، کاهش ترس از اشتباه و ایجاد فرصت برای یادگیری فردی و مشارکتی، سطح مشارکت دانش آموزان را ارتقا دهد. با این حال، اثربخشی این فناوری به عواملی مانند نحوه طراحی فعالیت های آموزشی، نقش هدایتگر معلم، سواد دیجیتال دانش آموزان و کیفیت تعامل با عامل هوش مصنوعی وابسته است. در مجموع، بهره گیری آگاهانه و pedagogically هدایت شده از عامل های هوش مصنوعی می تواند به عنوان ابزاری موثر برای ایجاد کلاس های پویا، تعاملی و دانش آموزمحور مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، عامل های هوش مصنوعی ، مشارکت دانش آموزان ، کلاس درس ، یادگیری تعاملی ، فناوری آموزشی.