تحلیل روش های نوین تدریس شعر فارسی وتاثیر آن بر انگیزه یادگیری دانش آموزان
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 37
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ESPE02_2520
تاریخ نمایه سازی: 31 مرداد 1405
چکیده مقاله:
آموزش شعر فارسی یکی از بخش های مهم آموزش زبان و ادبیات فارسی در مدارس است که علاوه بر تقویت توانایی های زبانی و ادبی، می تواند در رشد ذوق هنری، تخیل، خلاقیت و نگرش فرهنگی دانش آموزان نقش داشته باشد.با وجود این اهمیت، شیوه های سنتی تدریس شعر در برخی کلاس ها بیشتر بر قرائت، معنی کردن، حفظ کردن و پاسخ گویی به پرسش های کتاب درسی متمرکز است.تداوم چنین رویکردی ممکن است موجب کاهش مشارکت فعال دانش آموزان و فاصله گرفتن آنان از لذت و جذابیت ادبیات شود.ازاین رو، استفاده از روش های نوین و فعال در آموزش شعر فارسی ضرورت پیدا می کند.پژوهش حاضر با هدف تحلیل روش های نوین تدریس شعر فارسی و بررسی تاثیر آن ها بر انگیزه یادگیری دانش آموزان انجام شده است.این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی تحلیلی است.اطلاعات مورد نیاز با استفاده از مطالعات کتابخانه ای، بررسی منابع آموزشی و تحلیل پژوهش ها و تجارب مرتبط با آموزش ادبیات فارسی گردآوری شده است.در این پژوهش روش هایی مانند یادگیری مشارکتی، بحث گروهی، پرسش و پاسخ، بارش فکری، ایفای نقش، نمایشنامه خوانی، تدریس معکوس، استفاده از فناوری آموزشی و آموزش چندرسانه ای مورد توجه قرار گرفته اند.یافته های تحلیل منابع نشان می دهد که روش های فعال می توانند دانش آموزان را از حالت شنونده و دریافت کننده صرف خارج کرده و آنان را به مشارکت کنندگان فعال در فرایند یادگیری تبدیل کنند.نتایج کلی پژوهش نشان می دهد که روش های نوین تدریس شعر فارسی می توانند با افزایش مشارکت، تنوع فعالیت ها، ایجاد تجربه مثبت و تقویت احساس موفقیت، زمینه افزایش انگیزه یادگیری دانش آموزان را فراهم کنند.البته میزان تاثیرگذاری این روش ها به عواملی مانند مهارت معلم، امکانات آموزشی، زمان اختصاص یافته، سطح دانش آموزان و تناسب روش انتخاب شده با محتوای شعر وابسته است.بنابراین، نمی توان یک روش واحد را برای همه اشعار و همه دانش آموزان مناسب دانست.معلم باید بر اساس هدف آموزشی، ویژگی های شعر و شرایط کلاس، ترکیبی مناسب از روش های فعال و فناوری های آموزشی را انتخاب کند.در مجموع، می توان نتیجه گرفت که حرکت از تدریس حافظه محور و یک طرفه به سمت آموزش فعال، خلاق و مشارکت محور می تواند شعر فارسی را از یک محتوای صرفا درسی به تجربه ای جذاب، عاطفی و معنادار تبدیل کند.بنابراین، به کارگیری هدفمند روش های نوین تدریس شعر فارسی می تواند ضمن تقویت یادگیری ادبی، انگیزه دانش آموزان برای مطالعه شعر و آثار ادبی را افزایش داده و زمینه ارتباط عمیق تر آنان با زبان و ادبیات فارسی را فراهم سازد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فاطمه پناهی آزاد
کارشناسی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه ارومیه