تاثیر شاد بودن در مدرسه بر انگیزش و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر شاد بودن در مدرسه بر انگیزش و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه اول شهرستان ملارد انجام شد. این مطالعه به روش توصیفی-همبستگی از نوع معادلات ساختاری بر روی ۳۸۰ دانش آموز (۲۰۰ پسر و ۱۸۰ دختر) که با نمونه گیری خوشه ای تصادفی از چهار مدرسه انتخاب شدند، اجرا گردید و برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد شادکامی آکسفورد (با ۲۹ گویه و پایایی ۸۷/۰)، انگیزش تحصیلی والرند و همکاران (با ۲۸ گویه و پایایی ۸۶/۰) و پیشرفت تحصیلی فام و تیلور (با ۲۴ گویه و پایایی ۸۵/۰) استفاده شد و داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون گام به گام، تحلیل مسیر و تحلیل واریانس چندمتغیره تجزیه و تحلیل شدند و یافته ها نشان داد که بین شاد بودن در مدرسه با انگیزش تحصیلی (ضریب ۵۶/۰) و با پیشرفت تحصیلی (ضریب ۴۸/۰) رابطه مثبت و معناداری وجود دارد و مولفه های لذت از یادگیری با ضریب بتای ۳۱/۰، روابط مثبت با معلمان با ضریب بتای ۲۶/۰ و احساس تعلق به مدرسه با ضریب بتای ۲۲/۰، قوی ترین پیش بینی کننده های انگیزش و پیشرفت تحصیلی بودند و این سه متغیر به ترتیب ۴۴ درصد و ۳۸ درصد از واریانس انگیزش و پیشرفت را تبیین کردند و تحلیل مسیر نشان داد که شاد بودن در مدرسه، علاوه بر تاثیر مستقیم بر پیشرفت تحصیلی (ضریب ۳۰/۰)، از طریق افزایش انگیزش تحصیلی (ضریب مسیر ۴۸/۰) نیز به طور غیرمستقیم (۲۴/۰) بر پیشرفت تحصیلی تاثیر می گذارد و دانش آموزان با شادکامی بالا، انگیزش درونی بالاتر (۹۲/۳ در مقابل ۸۲/۲)، انگیزش بیرونی پایین تر (۵۸/۲ در مقابل ۴۲/۳) و پیشرفت تحصیلی بالاتری (۴۸/۱۶ در مقابل ۱۲/۱۴ از ۲۰) نسبت به دانش آموزان با شادکامی پایین داشتند و همچنین، بین دختران و پسران از نظر شادکامی تفاوت معناداری وجود نداشت، اما دختران انگیزش و پیشرفت تحصیلی بالاتری داشتند و بر اساس یافته ها، پیشنهاد می شود که برنامه های درسی و فوق برنامه مدارس به گونه ای طراحی شوند که لذت یادگیری، روابط مثبت و احساس تعلق را در دانش آموزان تقویت کنند و دوره های توانمندسازی برای معلمان و مدیران در زمینه ایجاد فضای شاد و مثبت در مدرسه برگزار گردد.

کلیدواژه ها:

شاد بودن در مدرسه ، انگیزش تحصیلی ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان متوسطه اول ، محیط یادگیری مثبت.