خلاقیت در سایه ی فناوری: تاثیر هوش مصنوعی بر افزایش خلاقیت دانش آموزان

گسترش فناوری های دیجیتال و به ویژه هوش مصنوعی، شیوه های آموزش و یادگیری را در مدرسه دگرگون کرده است. هوش مصنوعی می تواند با فراهم کردن فرصت های متنوع برای تولید ایده، داستان پردازی، حل مسئله، طراحی تصویر، انجام آزمایش های شبیه سازی شده و دریافت بازخورد فوری، زمینه ی شکوفایی خلاقیت دانش آموزان را فراهم کند. با این حال، اثر این فناوری بر خلاقیت به شیوه ی استفاده از آن وابسته است؛ زیرا استفاده ی منفعلانه و پاسخ محور از ابزارهای هوشمند ممکن است به تقلید، وابستگی فکری و کاهش تلاش ذهنی دانش آموز بینجامد. مقاله ی حاضر با رویکردی توصیفی تحلیلی، به بررسی نقش هوش مصنوعی در افزایش خلاقیت دانش آموزان می پردازد. در این نوشتار، مفهوم خلاقیت، ظرفیت های آموزشی هوش مصنوعی، نقش معلم در هدایت استفاده ی مسئولانه از این فناوری، فرصت ها و چالش ها، و راهکارهای کاربردی برای بهره گیری از هوش مصنوعی در کلاس درس تحلیل شده اند. نتایج نشان می دهد که هوش مصنوعی زمانی به رشد خلاقیت کمک می کند که جایگزین فکرکردن دانش آموز نشود، بلکه به عنوان ابزاری برای پرسشگری، ایده پردازی، آزمایش کردن و بهبود آثار او مورد استفاده قرار گیرد. بنابراین، حضور آگاهانه و هدایت گر معلم، آموزش سواد هوش مصنوعی و توجه به اخلاق و اصالت یادگیری، از شروط اساسی بهره برداری موثر از این فناوری در مدرسه است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، خلاقیت دانش آموزان ، آموزش وپرورش ، فناوری آموزشی ، یادگیری فعال ، تفکر واگرا