چگونه توانستم دانش آموزان کم انگیزه را با روش بازی وارسازی در یادگیری مفاهیم علوم اجتماعی فعال کنم؟

انگیزش، یکی از عناصر بنیادی یادگیری پایدار است و در درس علوم اجتماعی نقشی دوچندان دارد؛ زیرا این درس تنها به انتقال چند مفهوم و دانستنی محدود نیست، بلکه باید به درک مسئولیت اجتماعی، مشارکت، قانون پذیری، هویت، همکاری، شهروندی و ارتباط انسان با جامعه منجر شود. با این حال، در فرایند تدریس مشاهده کردم که گروهی از دانش آموزان در یادگیری مفاهیم علوم اجتماعی مشارکت فعال ندارند، نسبت به فعالیت های کلاسی بی تفاوت اند، در بحث ها حضور کمرنگی دارند و تکالیف مرتبط با درس را با علاقه و پیگیری کافی انجام نمی دهند. شیوه های متعارف تدریس، مانند توضیح شفاهی، پرسش وپاسخ محدود و تکلیف های نوشتاری، نتوانسته بود نیازهای انگیزشی و تفاوت های فردی آنان را به طور کامل پاسخ دهد.هدف این اقدام پژوهی، فعال سازی دانش آموزان کم انگیزه در فرایند یادگیری مفاهیم علوم اجتماعی با بهره گیری از روش بازی وارسازی بود. در این روش، عناصر بازی مانند ماموریت، امتیاز، نشان، جدول پیشرفت، رقابت سالم، همکاری گروهی، بازخورد فوری و روایت داستانی در فعالیت های آموزشی به کار گرفته شد؛ بدون آن که هدف اصلی، یعنی یادگیری عمیق مفاهیم، تحت الشعاع سرگرمی قرار گیرد. داده های اولیه از طریق مشاهده، گفت وگو با دانش آموزان، بررسی تکالیف، پرسش نامه نگرش سنجی و نظرخواهی از همکاران گردآوری شد. سپس با طراحی و اجرای «ماموریت های شهروندی»، «نقشه گنج مفهومی»، «کارت های موقعیت اجتماعی»، «نشان مسئولیت پذیری» و «چالش های گروهی»، راه حل انتخابی در کلاس اجرا گردید.مقایسه شواهد پیش از اجرا و پس از اجرا نشان داد که میزان مشارکت کلاسی، انجام داوطلبانه فعالیت ها، کیفیت پاسخ ها، همکاری گروهی و علاقه دانش آموزان به مفاهیم علوم اجتماعی افزایش یافته است.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، بازی وار سازی ، انگیزش تحصیلی ، دانش آموزان