نقش میکرولرنینگ در افزایش انگیزه و یادگیری دانش آموزان

تحولات فناوری و تغییر الگوهای یادگیری دانش آموزان، ضرورت استفاده از روش های آموزشی انعطاف پذیر، کوتاه و تعاملی را بیش از گذشته آشکار کرده است. یکی از رویکردهای نوین در این زمینه، میکرولرنینگ یا یادگیری خرد است که محتوای آموزشی را به واحدهای کوچک، هدفمند و قابل مدیریت تقسیم می کند و امکان یادگیری در بازه های زمانی کوتاه را فراهم می سازد. هدف مقاله حاضر بررسی نقش میکرولرنینگ در افزایش انگیزه و یادگیری دانش آموزان است. روش پژوهش از نوع مروری توصیفی بوده و با بررسی منابع علمی، مقالات پژوهشی و مطالعات نظام مند مرتبط با میکرولرنینگ انجام شده است. یافته های مطالعات بررسی شده نشان می دهد که ارائه محتوای آموزشی در قالب های کوتاه مانند ویدئوهای چنددقیقه ای، آزمونک های سریع، تصاویر آموزشی، فلش کارت ها و فعالیت های تعاملی می تواند از بار شناختی غیرضروری بکاهد و فرصت بیشتری برای تمرکز، تمرین و بازخورد فراهم کند. همچنین میکرولرنینگ با ایجاد احساس پیشرفت تدریجی، دسترسی آسان به محتوا و امکان تکرار و مرور، می تواند مشارکت و انگیزه یادگیرندگان را افزایش دهد. پژوهش های جدید نیز تاثیر مثبت میکرولرنینگ را بر پیامدهای شناختی، رفتاری و عاطفی یادگیری گزارش کرده اند. با این حال، اثربخشی این روش به کیفیت طراحی آموزشی، تناسب محتوای خرد با اهداف یادگیری، سطح سنی دانش آموزان و استفاده صحیح از فناوری وابسته است. بنابراین، میکرولرنینگ را می توان نه جایگزینی کامل برای آموزش سنتی، بلکه به عنوان مکملی موثر برای ایجاد یادگیری فعال، مستمر و انگیزه بخش در نظر گرفت.

کلیدواژه ها:

میکرولرنینگ ، انگیزش تحصیلی ، یادگیری دانش آموزان ، یادگیری خرد