ارزشیابی پویا و اصلاح اشتباهات یادگیری

ارزشیابی پویا (Dynamic Assessment) برآمده از نظریه اجتماعی-فرهنگی ویگوتسکی و مفهوم منطقه رشد تقریبی (ZPD)، رویکردی نوین در سنجش آموزشی است که برخلاف ارزشیابی سنتی و ایستا، به جای اندازه گیری صرف توانایی های فعلی، بر ظرفیت یادگیری و پاسخ دهی یادگیرنده به مداخله و راهنمایی متمرکز است. این مقاله با هدف بررسی مبانی نظری، مدل های اجرایی، کاربست ها و چالش های ارزشیابی پویا در اصلاح اشتباهات یادگیری تدوین شده است. یافته ها نشان می دهد ارزشیابی پویا با ادغام آموزش و سنجش در فرایندی تعاملی، نه تنها به شناسایی خطاهای یادگیرنده کمک می کند، بلکه با ارائه بازخورد پلکانی و مداخلات هدفمند، زمینه اصلاح پایدار اشتباهات و توسعه خودتنظیمی را فراهم می آورد. با پیشرفت فناوری، به ویژه ظهور مدل های زبانی بزرگ (LLM)، امکان توسعه ارزشیابی پویا در مقیاس های گسترده تر و محیط های آموزشی متنوع فراهم شده است.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی پویا ، منطقه رشد تقریبی ، اصلاح اشتباهات یادگیری ، بازخورد پلکانی ، خودتنظیمی ، فراشناخت ، هوش مصنوعی در آموزش