کاربرد شعر و غزل در روش های یادگیری مشارکتی و گروهی

یادگیری مشارکتی و گروهی، یکی از رویکردهای نوین و اثربخش در نظام های آموزشی است که بر تعامل، همکاری و مشارکت فعال فراگیران در فرآیند یادگیری تاکید دارد. در این میان، شعر و غزل به عنوان میراثی غنی از فرهنگ ایرانیاسلامی، ظرفیتی بی بدیل برای غنی سازی روش های یادگیری مشارکتی دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی کاربرد شعر و غزل در روش های یادگیری مشارکتی و گروهی انجام شده است. این پژوهش از نوع کیفی و با رویکرد توصیفیتحلیلی است و با مرور منابع کتابخانه ای و اسنادی، به بررسی ظرفیت ها و شیوه های به کارگیری شعر و غزل در فرآیند یادگیری مشارکتی می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که شعر و غزل، با برخورداری از ویژگی هایی مانند زبان هنری، مضامین عمیق، موسیقی درونی، لایه های معنایی متعدد و ظرفیت بالای خیال انگیزی، می توانند بستری مناسب برای فعال سازی یادگیری مشارکتی فراهم آورند. در پایان، الگویی عملیاتی شامل شیوه های متنوع به کارگیری شعر در یادگیری گروهی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

شعر ، غزل ، یادگیری مشارکتی ، یادگیری گروهی ، روش های تدریس ، تعلیم و تربیت ، ادبیات فارسی