نقش مهارت های تنظیم هیجان در پیشگیری از اختلالات اضطرابی دانش اموزان

نقش مهارت های تنظیم هیجان در پیشگیری از اختلالات اضطرابی دانش آموزان، موضوعی محوری در روان شناسی تربیتی و بالینی است که در دهه های اخیر مورد توجه گسترده قرار گرفته است. این مقاله مروری با هدف تبیین سازوکارهای تاثیرگذاری این مهارت ها بر کاهش نشانه های اضطرابی و ارتقای سلامت روان در بستر مدرسه تدوین شده است. بررسی پژوهش های پیشین نشان می دهد که نقص در راهبردهای تنظیم هیجان، مانند سرکوبی یا نشخوار فکری، با افزایش آسیب پذیری در برابر اضطراب ارتباط معناداری دارد. در مقابل، کاربست راهبردهای سازگارانه مانند ارزیابی مجدد شناختی و پذیرش، می تواند به عنوان عاملی محافظت کننده عمل کرده و از تشدید علائم اضطرابی جلوگیری نماید. دانش آموزان در دوره های حساس تحولی، به ویژه نوجوانی، به دلیل مواجهه با تنش های تحصیلی و اجتماعی، بیشترین نیاز را به آموزش این مهارت ها دارند. مدرسه به عنوان دومین محیط مهم پس از خانواده، بستر مناسبی برای اجرای برنامه های پیشگیرانه مبتنی بر تنظیم هیجان فراهم می آورد. با این حال، بسیاری از مداخلات انجام شده در مدارس، بیشتر بر کاهش علائم متمرکز بوده اند تا بر تقویت توانمندی های زمینه ای، که این خود خلایی جدی در رویکردهای پیشگیرانه محسوب می شود. یافته های مرور نظام مند این حوزه نشان می دهد که آموزش تنظیم هیجان، به ویژه زمانی که با مولفه های فراشناختی و ذهن آگاهی همراه باشد، تاثیر دوچندانی در کاهش خطر ابتلا به اختلالات اضطرابی دارد. در نهایت، تبیین نقش واسطه ای و تعدیل گر این مهارت ها در رابطه بین استرس های روزمره و اضطراب، می تواند چشم انداز جدیدی برای طراحی برنامه های مداخله ای و پیشگیرانه در نظام آموزشی بگشاید.

کلیدواژه ها:

مهارت تنظیم هیجان ، اختلالات اضطرابی ، دانش آموزان