تحلیل حقوقی مسئولیت مدنی در سیستم های تصمیم گیرنده خودکار (AI) و چالش های انتساب خطا به برنامه نویس یا کاربر

رشد روزافزون سیستم های تصمیم گیرنده خودکار مبتنی بر هوش مصنوعی در حوزه های حساسی همچون حمل ونقل، پزشکی، امور مالی و مدیریت عمومی، نظام حقوقی سنتی را با چالش های بی سابقه ای در حوزه مسئولیت مدنی مواجه ساخته است. این مقاله به تحلیل حقوقی چالش های انتساب خطا در سیستم های خودکار پرداخته و این پرسش اساسی را بررسی می کند که در صورت بروز خسارت ناشی از تصمیم گیری مستقل ماشین، مسئولیت متوجه چه کسی است: برنامه نویس، تولیدکننده، کاربر، یا خود سیستم؟ مفاهیم سنتی مسئولیت مدنی مبتنی بر تقصیر، رابطه سببیت، و پیش بینی پذیری که برای اعمال انسانی طراحی شده اند، در مواجهه با «جعبه سیاه» الگوریتم های یادگیری عمیق و رفتارهای نوپدید با ناکارآمدی جدی روبرو هستند. مقاله با بررسی مدل های جایگزین از جمله مسئولیت مطلق، مسئولیت مبتنی بر ریسک، و تقسیم مسئولیت در زنجیره تامین هوش مصنوعی، راهکارهایی برای اصلاح نظام حقوقی ارائه می دهد. یافته ها نشان می دهد که موفقیت در ایجاد نظام

کلیدواژه ها:

مسئولیت کارآمد ، نیازمند ترکیبی از شفافیت سازی الگوریتمی ، بیمه اجباری ، و بازتعریف مفاهیم سنتی متناسب با واقعیت های فناوری نوین است.