آسیب شناسی آموزش مجازی در دوره ابتدایی (مرور تجربیات و ارائه راهکار برای آموزش ترکیبی در آینده)

پژوهش حاضر با هدف آسیب شناسی آموزش مجازی در دوره ابتدایی و ارائه راهکارهایی برای استقرار آموزش ترکیبی در آینده انجام شده است. روش پژوهش، توصیفی از نوع مرور نظاممند منابع داخلی مرتبط با موضوع بوده است. یافته ها نشان می دهد که آموزش مجازی در دوره ابتدایی با چالش های چندبعدی مواجه بوده است: در بعد آموزشی، مشکلاتی نظیر نبود طرح درس مناسب، ضعف در ارزشیابی و نبود بازخورد موثر؛ در بعد فناورانه، سرعت پایین اینترنت، ناآشنایی با ابزارهای آموزشی و نبود دسترسی برخی دانش آموزان به تجهیزات مناسب؛ در بعد روانشناختی، کاهش انگیزش یادگیری، افزایش اضطراب و کاهش تعامل اجتماعی؛ و در بعد مدیریتی، فقدان نظارت موثر و برنامه ریزی غیرمنسجم گزارش شده است. همچنین، یافته ها حاکی از آن است که آموزش ترکیبی به عنوان رویکردی نوین، می تواند با تلفیق نقاط قوت آموزش حضوری و مجازی، بسیاری از کاستی های آموزش صرفا مجازی را جبران کند. با این حال، استقرار موفق آن مستلزم توانمندسازی معلمان، تقویت زیرساخت های فناوری، فرهنگ سازی در میان خانواده ها و تدوین سیاست های آموزشی شفاف است. نتیجه گیری نهایی نشان می دهد که بازگشت صرف به آموزش حضوری و نادیده گرفتن دستاوردهای دوره آموزش مجازی، رویکردی غیرعلمی است؛ بلکه باید از این تجربه برای طراحی الگوی بومی آموزش ترکیبی بهره گرفت.

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، آموزش ترکیبی ، دوره ابتدایی ، آسیب شناسی آموزشی