تاثیر حمایت اجتماعی والدین و معلمان بر روی تاب آوری تحصیلی در دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش تعدیل کننده و پیش بین حمایت اجتماعی والدین و معلمان بر میزان تاب آوری تحصیلی دانش آموزان است. تاب آوری تحصیلی به عنوان توانایی دانش آموز برای بازگشت به وضعیت مطلوب پس از مواجهه با استرس های آموزشی و شکست های تحصیلی، تابعی از متغیرهای محیطی و بین شناسی است.این مطالعه با استفاده از روش پژوهش کتابخانه ای و تحلیل محتوای متون تخصصی، به دنبال تبیین رابطه علی و مکانیسم اثرگذاری حمایت های اجتماعی از سوی والدین و معلمان بر تاب آوری تحصیلی است. بر اساس یافته های پژوهشی، حمایت اجتماعی در محیط خانه و مدرسه به عنوان یک ضربه گیر عمل کرده و اثرات منفی فشار های تحصیلی را کاهش می دهد.در این راستا، حمایت والدین از طریق تامین نیازهای عاطفی و تشویق های مستمر، زیربنای اعتماد به نفس دانش آموز را شکل می دهد که این امر منجر به افزایش استقامت در برابر چالش های درسی می شود. همزمان، حمایت معلمان از طریق ایجاد فضای امن در کلاس و ارائه بازخوردهای سازنده، باعث می شود دانش آموزان در مواجهه با دشواری های یادگیری، به جای ناامیدی، استراتژی های مقابله ای فعال را به کار گیرند . نتایج پژوهش نشان می دهد که ارتباط معناداری بین حمایت های اجتماعی و تاب آوری تحصیلی وجود دارد و در صورتی که دانش آموز هر دو منبع حمایتی والدین و معلمان را به صورت هم افزا در اختیار داشته باشد، سطح تاب آوری او به شکل چشمگیری افزایش می یابد. بنابراین، تقویت پیوند میان خانه و مدرسه و آموزش مهارت های حمایتی به والدین و معلمان، راهکاری کلیدی برای ارتقای سلامت روان و موفقیت تحصیلی دانش آموزان در شرایط بحرانی است.

کلیدواژه ها:

حمایت اجتماعی والدین ، حمایت اجتماعی معلمان ، تاب آوری تحصیلی ، دانش آموزان