طراحی الگوی مدیریت روان شناختی مدرسه برای افزایش تاب آوری، تعلق سازمانی و اثربخشی آموزش

پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی مدیریت روان شناختی مدرسه برای افزایش تاب آوری، تعلق سازمانی و اثربخشی آموزش انجام شد. این پژوهش از نظر رویکرد، کیفی و از نظر روش، تحلیلی کتابخانه ای بود. داده ها با مطالعه و بررسی منابع پژوهش ها و اسناد مرتبط با مدیریت آموزشی، روان شناسی مدرسه، تاب آوری و اثربخشی آموزشی گردآوری و با روش تحلیل محتوای کیفی بررسی شدند. یافته ها نشان داد مدیریت روان شناختی مدرسه بر مولفه هایی مانند حمایت روانی، ارتباط موثر، تنظیم هیجان، مشارکت، انعطاف پذیری، اعتماد و آمادگی برای مواجهه با بحران ها استوار است. تقویت تاب آوری مدیران، معلمان و دانش آموزان می تواند توان مدرسه را برای سازگاری با شرایط دشوار افزایش دهد. یافته ها بیانگر آن بود که مشارکت معلمان در تصمیم گیری، توجه به نیازهای روانی آنان و ایجاد فضای حمایتگر، احساس تعلق سازمانی و انگیزه همکاری را تقویت می کند. از سوی دیگر، توجه به امنیت روانی و نیازهای عاطفی دانش آموزان می تواند زمینه سازگاری تحصیلی و مشارکت بیشتر آنان در یادگیری را فراهم سازد. بر اساس نتایج، الگوی پیشنهادی با پیوند دادن مدیریت انسان محور، تاب آوری و تعلق سازمانی، زمینه ارتقای کیفیت روابط، بهبود فرایند یاددهی یادگیری و افزایش اثربخشی آموزش را فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

مدیریت روان شناختی مدرسه ، تاب آوری ، تعلق سازمانی ، اثربخشی آموزش ، مدیریت مدرسه.