نقش مدیر مدرسه در شناسایی و پرورش استعدادهای پنهان دانش آموزان: از نظریه تا عمل در مقطع ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش مدیر مدرسه در شناسایی و پرورش استعدادهای پنهان دانش آموزان دوره ابتدایی و با رویکردی توصیفی-تحلیلی انجام شده است. استعدادهای پنهان به توانمندی هایی اطلاق می شوند که به دلایل مختلف از جمله کمبود فرصت، عدم شناسایی به موقع، یا ضعف در روش های کشف استعداد، ناشناخته باقی می مانند . دوره ابتدایی به عنوان حساسترین دوران شکل گیری شخصیت و شکوفایی توانمندی ها، از اهمیت ویژه ای در این زمینه برخوردار است . یافته های پژوهش نشان می دهد که مدیر مدرسه به عنوان رهبر آموزشی و تربیتی، نقش محوری در ایجاد ساختارها و فرآیندهایی دارد که شناسایی و پرورش استعدادهای پنهان را ممکن می سازد. مدیران موفق با ایجاد فرهنگ مدرسه حمایتی، برنامه ریزی فردی، استفاده از روش های متنوع شناسایی (مانند مشاهده، کارپوشه، آزمون های عملکردی) و مشارکت دادن معلمان و خانواده ها، می توانند توانایی های بالقوه دانش آموزان را شکوفا کنند . پرورش این استعدادها علاوه بر ارتقای یادگیری، باعث افزایش انگیزه و مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند آموزشی می شود . با این حال، نبود بستر مناسب برای اینکه دانش آموزان استعدادهای خود را نشان دهند، یکی از موانع اصلی کشف استعدادها محسوب می شود . نتیجه آنکه توجه به نقش مدیر در شناسایی و پرورش استعدادهای پنهان، ضرورتی انکارناپذیر برای تحقق عدالت آموزشی و پرورش سرمایه های انسانی جامعه است .

کلیدواژه ها:

نقش مدیر مدرسه ، استعدادهای پنهان ، شناسایی و پرورش استعداد ، دوره ابتدایی ، فرهنگ مدرسه حمایتی