نقش سرمایه روان شناختی معلمان در ارتقای کیفیت آموزش مدارس

کیفیت آموزش در مدارس تا حد زیادی به توانمندی های حرفه ای، انگیزش، سلامت روان و نگرش معلمان وابسته است. در سال های اخیر، مفهوم «سرمایه روان شناختی» به عنوان یکی از مهم ترین سرمایه های فردی در محیط های آموزشی مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. سرمایه روان شناختی مجموعه ای از منابع روانی مثبت شامل خودکارآمدی، امید، تاب آوری و خوش بینی است که می تواند عملکرد حرفه ای، رضایت شغلی، سلامت روان و کیفیت تدریس معلمان را بهبود بخشد. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش سرمایه روان شناختی معلمان در ارتقای کیفیت آموزش مدارس و تبیین راهکارهای تقویت این سرمایه در محیط های آموزشی است. پژوهش حاضر از نوع مروری تحلیلی بوده و با استفاده از منابع علمی معتبر فارسی و انگلیسی منتشرشده در سال های اخیر انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که معلمان دارای سرمایه روان شناختی بالاتر، از انگیزه شغلی، تعهد سازمانی، خلاقیت آموزشی، سلامت روان و رضایت شغلی بیشتری برخوردارند و این ویژگی ها به طور مستقیم بر کیفیت تدریس، تعامل با دانش آموزان و اثربخشی فرایند یاددهی–یادگیری تاثیر می گذارد. همچنین توسعه سرمایه روان شناختی از طریق آموزش، حمایت سازمانی، رهبری آموزشی و ایجاد محیط کاری مثبت می تواند نقش مهمی در ارتقای کیفیت آموزش مدارس داشته باشد.

کلیدواژه ها:

سرمایه روان شناختی ، کیفیت آموزش ، معلمان ، خودکارآمدی ، تاب آوری ، امید ، خوش بینی