نقش روایت گری آموزشی و داستان پردازی معلمان در ماندگاری یادگیری، فهم مفاهیم و تقویت حافظه بلندمدت دانش آموزان

یادگیری پایدار و عمیق یکی از مهم ترین اهداف نظام های آموزشی نوین است که دستیابی به آن نیازمند استفاده از روش های تدریس فعال و معنادار است. روایت گری آموزشی و داستان پردازی معلمان به عنوان رویکردی خلاقانه، می تواند نقش موثری در افزایش توجه، انگیزش، درک مفاهیم و تقویت حافظه بلندمدت دانش آموزان ایفا کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش روایت گری آموزشی و داستان پردازی معلمان در ماندگاری یادگیری و فهم عمیق مفاهیم، با روش تحلیلی کیفی و مطالعات کتابخانه ای انجام شده است. در این پژوهش، منابع علمی مرتبط بررسی و یافته های موجود درباره تاثیر روایت بر فرایندهای شناختی، عاطفی و یادگیری تحلیل شده است. نتایج نشان داد که روایت گری آموزشی با ایجاد ارتباط میان دانش جدید و تجربه های پیشین، فعال سازی تفکر، افزایش مشارکت و تبدیل مفاهیم انتزاعی به موقعیت های ملموس، زمینه یادگیری معنادار را فراهم می کند. همچنین داستان پردازی موجب افزایش درگیری شناختی، انگیزش تحصیلی و انتقال بهتر اطلاعات به حافظه بلندمدت می شود. بر اساس یافته ها، توسعه مهارت های روایت گری در معلمان می تواند به عنوان یکی از شایستگی های حرفه ای مهم، در ارتقای کیفیت آموزش و ایجاد محیط های یادگیری پویا مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

روایت گری آموزشی ، داستان پردازی ، یادگیری معنادار ، حافظه بلندمدت ، شایستگی حرفه ای معلمان.