اثرات و کاربردهای بازی درمانی در مدارس: راهکاری مداخله ای برای بهبود سلامت روان و عملکرد تحصیلی دانش آموزان

محیط مدرسه نه تنها فضایی برای رشد شناختی و علمی، بلکه بستر اصلی رشد عاطفی، اجتماعی و روانی کودکان است. افزایش مشکلات رفتاری، اضطراب، و اختلالات یادگیری در میان دانش آموزان، نیاز به رویکردهای مداخله ای نوین و جذاب را بیش از پیش نمایان کرده است. «بازی درمانی» (Play Therapy) به عنوان یکی از موثرترین روش های درمانی غیرکلامی و متناسب با رشد کودک، ابزاری کارآمد در دست مشاوران و مربیان مدارس است. این مقاله با رویکرد توصیفی-تحلیلی به بررسی مبانی نظری بازی درمانی، انواع روش های قابل اجرا در مدارس، مزایای روان شناختی و تحصیلی آن، و چالش های پیش روی اجرای این طرح در نظام آموزشی می پردازد. یافته ها نشان می دهند که ادغام بازی درمانی در برنامه های حمایتی مدارس می تواند به کاهش اضطراب، بهبود خودتنظیمی هیجانی، تقویت مهارت های اجتماعی و در نهایت ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان منجر شود.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی ، مشاور مدرسه ، سلامت روان دانش آموزان ، اضطراب تحصیلی ، رشد عاطفی-اجتماعی.