بررسی تاثیر آموزش مهارت های خودمراقبتی بر کاهش ابتلا به بیماری های واگیر در مدارس
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 31
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ESPE02_2102
تاریخ نمایه سازی: 31 مرداد 1405
چکیده مقاله:
مدارس به عنوان کانونی جمعیتی و پویا، همواره یکی از حساسترین بسترهای همه گیری بیماری های واگیر محسوب می شوند. تراکم بالای دانش آموزان، تعاملات نزدیک فیزیکی و فقدان آگاهی کافی در خصوص رفتارهای پیشگیرانه، این محیط ها را به کانونی بالقوه برای انتقال سریع عوامل عفونی تبدیل کرده است. در این میان، آموزش مهارت های خودمراقبتی به عنوان یک رویکرد فعال و توانمندساز، نقشی فراتر از انتقال اطلاعات صرف ایفا می کند و می تواند با اصلاح نگرش ها و ایجاد رفتارهای پایدار، از بروز و شیوع بسیاری از بیماری های شایع در محیط مدرسه جلوگیری نماید. پژوهش حاضر با هدف بررسی نظام مند تاثیر این نوع آموزش ها بر کاهش ابتلا به بیماری های واگیر در مدارس انجام شده است. این مطالعه از نوع مروری تحلیلی بوده و با بررسی گسترده منابع معتبر داخلی و خارجی در بازه زمانی ده سال اخیر، به جمع بندی یافته ها در زمینه اثربخشی مداخلات آموزشی خودمراقبتی پرداخته است. یافته های حاصل از مطالعات متعدد نشان می دهد که آموزش هدفمند مهارت هایی همچون شست وشوی صحیح دست ها، آداب تنفس و سرفه، استفاده درست از ماسک، مدیریت استرس و تقویت سیستم ایمنی از طریق تغذیه مناسب، به طور معناداری با کاهش موارد ابتلا به عفونت های تنفسی، گوارشی و پوستی در میان دانش آموزان همراه بوده است. همچنین، این آموزش ها با افزایش حس مسئولیت پذیری فردی و جمعی، منجر به ایجاد فرهنگ سلامت در مدرسه و تداوم رفتارهای پیشگیرانه در خارج از محیط آموزشی می شوند. با این وجود، چالش هایی نظیر کمبود زمان، فقدان استانداردهای آموزشی یکپارچه و مقاومت های رفتاری، اجرای اثربخش این برنامه ها را با مانع مواجه می سازد. در مجموع، می توان استدلال نمود که سرمایه گذاری بر آموزش خودمراقبتی در مدارس، نه تنها یک اقدام اورژانسی در مواجهه با اپیدمی هاست، بلکه یک استراتژی بنیادین برای ارتقای سلامت نسل آینده و کاهش بار بیماری های واگیر در سطح جامعه محسوب می شود. لذا، طراحی و اجرای برنامه های آموزشی استاندارد، پویا و متناسب با گروه های سنی مختلف، توسط معلمان آموزش دیده و با مشارکت فعال خانواده ها، می تواند به عنوان یک راهکار کلیدی و کم هزینه در نظام سلامت مدارس مورد توجه جدی قرار گیرد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
کوکب محمدی پاشاکلایی
کارشناسی مدیریت بازرگانی دانشگاه سما قائمشهر