کاربرد روش های نوین تدریس در آموزش زبان و ادبیات فارسی

آموزش زبان و ادبیات فارسی، افزون بر انتقال دانش زبانی و ادبی، نقش مهمی در تقویت هویت فرهنگی، ارتقای مهارت های ارتباطی و پرورش تفکر خلاق دانش آموزان دارد. با این حال، استفاده از روش های سنتی تدریس به تنهایی نمی تواند پاسخگوی نیازهای نسل امروز باشد. بهره گیری از روش های نوین تدریس، از جمله یادگیری مشارکتی، آموزش مبتنی بر مسئله، کلاس معکوس، داستان گویی، فناوری های آموزشی و ارزشیابی تکوینی، می تواند انگیزه یادگیری را افزایش داده و مشارکت فعال دانش آموزان را در فرآیند آموزش تقویت کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی کاربرد روش های نوین تدریس در آموزش زبان و ادبیات فارسی و تبیین نقش آن در بهبود کیفیت یادگیری انجام شده است. این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای صورت گرفته است. یافته ها نشان می دهد که به کارگیری روش های نوین تدریس موجب ارتقای مهارت های خواندن، نوشتن، سخن گفتن، درک مطلب، تفکر انتقادی، خلاقیت و افزایش علاقه دانش آموزان به زبان و ادبیات فارسی می شود.

کلیدواژه ها:

زبان و ادبیات فارسی ، روش های نوین تدریس ، یادگیری فعال ، فناوری آموزشی ، کیفیت یادگیری ، دانش آموز