بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر کنجکاوی بر پرورش ذهنیت پژوهشگر در دانش آموزان دوره ابتدایی

آموزش مبتنی بر کنجکاوی به عنوان یکی از رویکردهای نوین یاددهی–یادگیری، بر ایجاد انگیزه درونی برای کشف، پرسشگری، جست وجوی پاسخ و یادگیری فعال تاکید دارد. در دوره ابتدایی که پایه های تفکر، خلاقیت و نگرش علمی کودکان شکل می گیرد، فراهم کردن فرصت برای طرح سوال، مشاهده، آزمایش و اکتشاف، نقش مهمی در پرورش ذهنیت پژوهشگر ایفا می کند. ذهنیت پژوهشگر مجموعه ای از ویژگی ها مانند کنجکاوی علمی، تفکر انتقادی، توانایی طرح پرسش، جمع آوری اطلاعات، تحلیل شواهد، حل مسئله و علاقه به یادگیری مستمر است که زمینه موفقیت تحصیلی و رشد فردی دانش آموزان را فراهم می سازد. با وجود اهمیت این موضوع، در بسیاری از کلاس های درس همچنان روش های سنتی و حافظه محور بر فرایند آموزش حاکم است و فرصت کافی برای تقویت روحیه پرسشگری و پژوهش در اختیار دانش آموزان قرار نمی گیرد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر کنجکاوی بر پرورش ذهنیت پژوهشگر در دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. این پژوهش از نوع مروری تحلیلی بوده و داده های آن از طریق بررسی کتاب ها، مقالات علمی، پایان نامه ها و منابع معتبر داخلی و خارجی گردآوری و تحلیل شده است. یافته های پژوهش نشان داد که آموزش مبتنی بر کنجکاوی موجب افزایش انگیزش یادگیری، تقویت تفکر انتقادی، توسعه مهارت های پژوهشی، افزایش توانایی حل مسئله، بهبود خلاقیت، رشد خودتنظیمی و ارتقای مشارکت فعال دانش آموزان در فرایند یادگیری می شود. همچنین نتایج نشان داد که نقش معلم در طراحی موقعیت های یادگیری مبتنی بر پرسش، هدایت اکتشاف و ایجاد محیطی امن برای بیان ایده ها، از عوامل اساسی موفقیت این رویکرد است. در مجموع، آموزش مبتنی بر کنجکاوی می تواند به عنوان راهبردی موثر برای پرورش ذهنیت پژوهشگر و توسعه فرهنگ پژوهش در دوره ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر کنجکاوی ، ذهنیت پژوهشگر ، دانش آموزان دوره ابتدایی ، پرسشگری ، تفکر انتقادی ، حل مسئله ، یادگیری فعال ، پژوهش محوری ، خلاقیت ، آموزش ابتدایی.