بررسی نقش راهبردی معاون پرورشی در ارتقای رفتارهای اخلاقی و تعاملات اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش راهبردی معاون پرورشی به عنوان یکی از ارکان کلیدی نظام آموزشی در ارتقای رفتارهای اخلاقی و تعاملات اجتماعی دانش آموزان مقطع ابتدایی به روش مروری و با استفاده از منابع معتبر داخلی و خارجی انجام شده است. دوره ابتدایی، حساسترین دوران شکل گیری هویت اخلاقی و اجتماعی کودکان محسوب می شود و در این میان، معاون پرورشی با ایفای نقش های متعدد آموزشی، تربیتی، مشاوره ای و نظارتی، می تواند بستر مناسبی برای نهادینه سازی ارزش های اخلاقی و بهبود مهارت های ارتباطی فراهم آورد. یافته های پژوهش نشان می دهد که میان نقش های راهبردی معاون پرورشی شامل طراحی برنامه های اخلاق محور، ایجاد فضای مثبت مدرسه، نظارت بر رفتار دانش آموزان و تعامل موثر با خانواده ها، با افزایش رفتارهای نوع دوستانه، کاهش پرخاشگری و بهبود همکاری و احترام متقابل در بین دانش آموزان رابطه معناداری وجود دارد. با این وجود، موانعی نظیر کمبود زمان، نبود برنامه های مدون و ضعف در توانمندسازی نیروی انسانی، کارایی این نقش را با چالش مواجه ساخته است. در نهایت، پیشنهادهایی برای توانمندسازی معاونان پرورشی و بازطراحی نقش آنان در نظام تربیتی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

معاون پرورشی ، رفتارهای اخلاقی ، تعاملات اجتماعی ، دانش آموزان ابتدایی ، نقش راهبردی ، تربیت اخلاقی.