بررسی در کاربست هوش مصنوعی در خلق تکالیف نوآورانه و کنش محور برای فراگیران دوره ابتدایی

در سال های اخیر، ظهور فناوری های نوظهور به ویژه سامانه های مبتنی بر هوش مصنوعی، افق های تازه ای را در عرصه تعلیم و تربیت گشوده و زمینه ساز تحول در شیوه های یاددهی-یادگیری گردیده است. پژوهش کنونی با هدف تبیین میزان کارآمدی هوش مصنوعی در طراحی و تولید تکالیف خلاقانه و تعاملی متناسب با نیازهای دانش آموزان مقطع ابتدایی به اجرا درآمده است. در این مسیر، با کاربرد روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و رویکرد آمیخته (کمی-کیفی)، داده های موردنیاز از طریق توزیع پرسشنامه و انجام مصاحبه های نیمه ساختاریافته میان ۵۰ معلم و ۲۰۰ دانش آموز از چندین مدرسه ابتدایی گردآوری گردید. یافته های پژوهش مبین آن است که هوش مصنوعی از ظرفیت بالایی برای تولید تکالیفی برخوردار است که بر اساس سطح توانمندی، شیوه ترجیحی یادگیری و علایق فردی هر دانش آموز شخصی سازی می شوند. این تکالیف شخصی شده به افزایش چشمگیر انگیزه درونی، مشارکت پویا و شکوفایی توانایی های خلاقانه در میان فراگیران منجر می شوند. همچنین، نتایج نشان داد که به کارگیری تکالیف تعاملی مبتنی بر هوش مصنوعی، تعامل سازنده دانش آموزان با محتوای آموزشی و معلم را به طور قابل ملاحظه ای افزایش داده و محیط یادگیری را پویاتر، جذاب تر و اثربخش تر می سازد. در مقابل، موانع و چالش هایی نظیر ناآشنایی معلمان با فناوری های نوین، ضعف زیرساخت های سخت افزاری و نرم افزاری در مدارس و نگرانی های مرتبط با امنیت و حریم خصوصی داده ها، به عنوان مهم ترین موانع فراروی استفاده گسترده از این فناوری شناسایی شدند. بر پایه یافته های این مطالعه، توانمندسازی حرفه ای معلمان، توسعه زیرساخت های فناورانه و تدوین چارچوب های سیاستی حمایت کننده، از ضرورت های اجتناب ناپذیر برای بهره گیری موثر از قابلیت های هوش مصنوعی در مدارس ابتدایی به شمار می رود. دستاوردهای این پژوهش می تواند برای برنامه ریزان درسی، مدیران موسسات آموزشی و معلمان در مسیر ارتقای کیفیت فرایند آموزش با بهره مندی از فناوری های نوین، راهگشا و کاربردی باشد

کلیدواژه ها:

سامانه های هوشمند آموزشی ، تکالیف خلاقانه ، یادگیری تعاملی ، دوره ابتدایی