نقش مدرسه در بازاجتماعی کردن دانش آموزان در معرض رفتارهای پرخطر

رفتارهای پرخطر در میان دانش آموزان به عنوان یکی از مهم ترین چالش های نظام های آموزشی، پیامدهای ناگواری برای سلامت روان، عملکرد تحصیلی و آینده اجتماعی آنان به همراه دارد. مدرسه به عنوان دومین نهاد جامعه پذیری پس از خانواده، نقشی اساسی در بازاجتماعی کردن دانش آموزانی که در معرض این رفتارها قرار گرفته اند، ایفا می کند. این مقاله با هدف بررسی نقش مدرسه در بازاجتماعی کردن دانش آموزان در معرض رفتارهای پرخطر تدوین شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که مدارس از طریق سه سازوکار اصلی شامل بازاجتماعی کردن (اصلاح الگوهای رفتاری و جایگزینی هنجارهای مثبت)، بازهویتیابی اجتماعی (کمک به شکل گیری هویتی سالم و مبتنی بر شایستگی)، و بازانرژی بخشی (ایجاد انگیزه و امید به آینده) می توانند دانش آموزان آسیب دیده را به مسیر صحیح بازگردانند. همچنین برنامه هایی مانند آموزش مهارت های زندگی، مشاوره تخصصی، فعالیت های ترویجی و فرهنگی، و مشارکت اولیا در فرآیند بازاجتماعی کردن، از موثرترین راهکارها در این زمینه شناسایی شده اند. مقاله با ارائه راهکارهای عملی برای مدارس، معلمان و مشاوران در جهت بازاجتماعی کردن موثر دانش آموزان در معرض رفتارهای پرخطر به پایان می رسد.

کلیدواژه ها:

بازاجتماعی کردن ، رفتارهای پرخطر ، دانش آموزان ، مدرسه ، سلامت روان ، جامعه پذیری