تاثیر آموزش ذهن آگاهی بر افزایش خودگردانی در یادگیری و کاهش اضطراب دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش ذهن آگاهی بر افزایش خودگردانی در یادگیری و کاهش اضطراب مرتبط با عملکرد در میان دانش آموزان شهرستان خاش بود؛ همچنین اثر این مداخله در دو گروه با سطوح متفاوت انگیزش درونی مورد مقایسه قرار گرفت. پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل بود. نمونه شامل دانش آموزان دوره متوسطه بود که به صورت در دسترس انتخاب و بر اساس سطح انگیزش درونی در دو گروه «انگیزش درونی بالا» و «انگیزش درونی پایین» طبقه بندی شدند. سپس در هر گروه، افراد به طور تصادفی به گروه آزمایش و کنترل تخصیص یافتند. گروه آزمایش طی هشت جلسه آموزش ذهن آگاهی مبتنی بر رویکرد MBSR دریافت کرد. برای اندازه گیری متغیرها از پرسشنامه خودگردانی در یادگیری و مقیاس اضطراب عملکرد استفاده شد. تحلیل داده ها با آزمون های کوواریانس چندمتغیره نشان داد که آموزش ذهن آگاهی به طور معناداری باعث افزایش خودگردانی در یادگیری و کاهش اضطراب عملکرد در هر دو گروه شد، اما میزان تاثیر در دانش آموزان با انگیزش درونی بالا بیشتر بود. نتایج بیانگر نقش مهم ذهن آگاهی در بهبود مهارت های خودتنظیمی تحصیلی و کاهش فشارهای هیجانی، به ویژه در دانش آموزانی با سطوح مختلف انگیزش درونی است.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی ، خودگردانی در یادگیری ، اضطراب عملکرد ، انگیزش درونی ، دانش آموزان ، مداخله آموزشی ، طرح نیمه آزمایشی.