بررسی نقش مهارت زندگی در بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش مهارت های زندگی در بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان و شناسایی سازوکارهای فردی، عاطفی، اجتماعی و آموزشی موثر بر این ارتباط انجام شد. روش تحقیق: پژوهش با رویکرد کیفی و روش مرور روایتی انجام گرفت. منابع فارسی مرتبط منتشرشده در فاصله سال های ۱۳۹۳ تا ۱۴۰۲ جست وجو، انتخاب و بررسی شدند. داده های موردنیاز پس از غربالگری منابع، با استفاده از فرم استخراج داده گردآوری و به شیوه تحلیل محتوای کیفی کدگذاری، طبقه بندی و تلفیق شدند. یافته های تحقیق: یافته ها نشان دادند که خودآگاهی، اعتمادبه نفس، تنظیم هیجان، تاب آوری، تصمیم گیری، حل مسئله، مدیریت زمان، ارتباط موثر و خودنظم دهی، انگیزش و مشارکت دانش آموزان را افزایش می دهند و از اضطراب، کناره گیری و افت تحصیلی جلوگیری می کنند. همچنین، حمایت خانواده، تعامل خانه و مدرسه، مدیریت آموزشی مطلوب، خدمات مشاوره ای و تدریس مشارکتی، زمینه تثبیت مهارت های آموخته شده را فراهم می سازند. نتیجه گیری: مهارت های زندگی از طریق تقویت توانایی مدیریت تکالیف، فشارهای آموزشی، روابط کلاسی و تجربه شکست، عملکرد تحصیلی را بهبود می بخشند. اثربخشی این مهارت ها هنگامی افزایش می یابد که آموزش آن ها مستمر، عملی، متناسب با نیازهای رشدی و با مشارکت مدیران، معلمان، مشاوران و والدین اجرا شود. بنابراین، ادغام هدفمند مهارت های زندگی در برنامه درسی و فرهنگ مدرسه می تواند رشد همه جانبه، سلامت روان و موفقیت پایدار دانش آموزان را تقویت کند.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ، پیشرفت تحصیلی