بررسی میزان آمادگی مدارس برای مدیریت بحران های طبیعی

مدارس به عنوان یکی از مهم ترین نهادهای اجتماعی و آموزشی، در برابر بحران های طبیعی مانند زلزله، سیل، طوفان، رانش زمین و آتش سوزی از آسیب پذیری بالایی برخوردارند. اهمیت این موضوع از آن جهت دوچندان است که مدرسه محل تجمع شمار زیادی از کودکان، نوجوانان، کارکنان و در مواردی خانواده هاست و هرگونه ضعف در آمادگی می تواند به خسارات انسانی و آموزشی گسترده منجر شود. از دیدگاه نهادهای بین المللی، مدرسه ایمن فقط ساختمانی مقاوم نیست، بلکه مجموعه ای از اقدامات هماهنگ شامل ایمنی سازه ای، آمادگی مدیریتی، آموزش همگانی، تمرین های دوره ای، ارتباط با نهادهای امدادی و برنامه ریزی برای تداوم آموزش را در بر می گیرد (GADRRRES، ۲۰۲۲؛ یونسکو، بی تا). این مقاله با رویکرد توصیفی-تحلیلی، ابعاد آمادگی مدارس برای مدیریت بحران های طبیعی را بررسی کرده و شاخص های ارزیابی، چالش ها و راهکارهای ارتقای این آمادگی را تبیین می کند. نتایج نشان می دهد که میزان آمادگی مدارس زمانی مطلوب خواهد بود که از سطح اقدامات نمادین و مقطعی فراتر رفته و به بخشی پایدار از مدیریت مدرسه و سیاست گذاری آموزشی تبدیل شود.

کلیدواژه ها:

مدرسه ایمن ، مدیریت بحران ، بلایای طبیعی ، آمادگی ، کاهش خطر ، تاب آوری آموزشی