**تحلیل چالش های اجرای ارزشیابی کیفی-توصیفی و راهکارهای بهبود یادگیری عمیق در مدارس**

ارزشیابی کیفی-توصیفی به عنوان یکی از تحولات بنیادین در نظام آموزش عمومی، با هدف جایگزینی نمره با بازخوردهای توصیفی جهت کاهش اضطراب، افزایش مشارکت فعال دانش آموزان و تقویت مهارت های یادگیری معرفی شد. با این حال، شواهد و تجارب آموزشی نشان می دهد که در فرایند اجرا، این رویکرد با چالش های ساختاری و اجرایی متعددی روبرو بوده است. پژوهش حاضر با هدف آسیب شناسی وضعیت موجود و تبیین راهکارهایی برای گذار از «ارزشیابی صرفا توصیفی» به «یادگیری عمیق»، به روش اسنادی-تحلیلی انجام شده است. یافته های پژوهش حاکی از آن است که چالش هایی نظیر ابهام در تفسیر بازخوردها برای اولیا، حجم بالای مستندسازی برای معلمان، فقدان نظام یکپارچه پایش عملکرد و تقلیل بازخورد به جملات کلیشه ای، از موانع اصلی تحقق اهداف این نظام است. این پژوهش پیشنهاد می کند که برای ارتقای یادگیری عمیق، باید تمرکز از «توصیف وضعیت» به سمت «تسهیل خودارزیابی» و «همتایابی» تغییر جهت دهد. نتایج نشان می دهد که پیوند میان ارزشیابی و یادگیری عمیق تنها در صورتی محقق می شود که معلمان از طریق آموزش های حرفه ای، توانایی تبدیل بازخوردهای کیفی به «نقشه راه یادگیری» را برای هر دانش آموز به دست آورند و ارزشیابی را نه به عنوان پایان مسیر، بلکه به عنوان ابزاری برای تامل فراشناختی در فرایند یادگیری بازتعریف کنند.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی کیفی-توصیفی ، یادگیری عمیق ، بازخورد آموزشی ، خودارزیابی ، نظام ارزشیابی ، پیشرفت تحصیلی.