کاربرد هوش مصنوعی و تاثیر آن در آموزش مجازی

پژوهش حاضر با هدف مرور نظام مند کاربردهای هوش مصنوعی در آموزش مجازی و تاثیر آن بر فرآیند یاددهی-یادگیری انجام شده است. چارچوب نظری پژوهش بر نظریه های یادگیری سازگار، بار شناختی، کنشگر-شبکه و ارتباطات آموزشی استوار است. یافته ها نشان می دهد که سیستم های تدریس هوشمند، تحلیل یادگیری، تصحیح خودکار و شخصی سازی محتوا از مهم ترین کاربردهای هوش مصنوعی در آموزش مجازی هستند که اندازه اثر ۰/۶۶ بر یادگیری دارند. همچنین این فناوری ها نرخ ماندگاری دانشجویان را افزایش و افت تحصیلی را کاهش می دهند. با این حال، چالش هایی مانند سوگیری الگوریتمی، حریم خصوصی داده ها، شکاف دیجیتال و مقاومت معلمان در پذیرش فناوری پیش روی این حوزه قرار دارد. بیشتر پژوهش ها در کشورهای توسعه یافته انجام شده و بافت کشورهای در حال توسعه کمتر بررسی شده است. در پایان، سرمایه گذاری در زیرساخت ها، آموزش معلمان، تدوین چارچوب های اخلاقی و توسعه محتوای بومی به عنوان پیشنهادهای کاربردی ارائه شده است

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، سیستم های تدریس هوشمند ، هوش مصنوعی ، یادگیری الکترونیکی