اقدام پژوهی:چگونه توانستم دانش آموزان کلاس دوم را به درس ریاضی علاقه مند کنم؟

درس ریاضی یکی از مهم ترین دروس دوره ابتدایی است که نقش اساسی در رشد تفکر منطقی، قدرت استدلال، حل مسئله و آمادگی دانش آموزان برای یادگیری های آینده دارد. با این حال، بسیاری از دانش آموزان پایه دوم ابتدایی به دلایل مختلفی مانند خشک و انتزاعی بودن برخی مفاهیم، تجربه های ناموفق گذشته، روش های یکنواخت تدریس، اضطراب از اشتباه کردن و کمبود فعالیت های جذاب، علاقه و انگیزه کافی برای یادگیری این درس را ندارند. این موضوع می تواند بر کیفیت یادگیری، میزان مشارکت در کلاس و پیشرفت تحصیلی آنان تاثیر منفی بگذارد.پژوهش حاضر یک اقدام پژوهی است که با هدف افزایش علاقه دانش آموزان دختر پایه دوم دبستان هجرت ۱ شهرستان خمینی شهر به درس ریاضی انجام شده است. جامعه مورد مطالعه شامل ۲۸ نفر از دانش آموزان دختر پایه دوم بود که در طول سال تحصیلی، نشانه هایی از کاهش انگیزه، بی علاقگی نسبت به فعالیت های ریاضی، مشارکت اندک در کلاس و نگرانی هنگام حل تمرین ها در میان تعدادی از آنان مشاهده شد.در مرحله نخست، اطلاعات لازم از طریق مشاهده مستقیم رفتار دانش آموزان در کلاس، بررسی عملکرد تحصیلی، گفت وگو با دانش آموزان، ارتباط با اولیا، مشورت با همکاران و مطالعه منابع علمی گردآوری شد. نتایج بررسی ها نشان داد که مهم ترین عوامل کاهش علاقه دانش آموزان به درس ریاضی شامل یکنواخت بودن برخی فعالیت های آموزشی، کمبود بازی های آموزشی، فاصله مفاهیم ریاضی با زندگی روزمره، ترس از اشتباه، ضعف انگیزه درونی، تنوع اندک در شیوه های تدریس و محدود بودن فرصت مشارکت فعال دانش آموزان است.بر اساس یافته های به دست آمده، مجموعه ای از راهکارهای آموزشی و تربیتی طراحی و اجرا شد. از جمله مهم ترین این راهکارها می توان به استفاده از بازی های آموزشی ریاضی، آموزش مبتنی بر دست ورزی، به کارگیری وسایل کمک آموزشی، قصه گویی و نمایش در آموزش مفاهیم ریاضی، استفاده از رنگ، تصویر و ابزارهای جذاب، برگزاری مسابقات دوستانه، تشکیل گروه های یادگیری، استفاده از تشویق های هدفمند، طراحی فعالیت های خلاقانه، ارتباط دادن مفاهیم ریاضی با موقعیت های واقعی زندگی، مشارکت دادن اولیا در تمرین های آموزشی و ایجاد فضای شاد، امن و بدون اضطراب در کلاس اشاره کرد.اجرای این راهکارها موجب افزایش تدریجی انگیزه و علاقه دانش آموزان نسبت به درس ریاضی شد. نتایج شواهد دوم نشان داد که میزان مشارکت دانش آموزان در فعالیت های کلاسی افزایش یافته، ترس آنان از حل مسائل ریاضی کاهش پیدا کرده، اشتیاق بیشتری برای انجام تمرین ها از خود نشان داده اند و کیفیت یادگیری و عملکرد تحصیلی آنان نیز نسبت به ابتدای پژوهش بهبود یافته است. همچنین دانش آموزان با اعتمادبه نفس بیشتری در فعالیت های گروهی شرکت کردند و نگرش مثبت تری نسبت به درس ریاضی پیدا نمودند.نتایج این اقدام پژوهی نشان داد که ایجاد محیطی شاد، استفاده از روش های فعال تدریس، بازی محور کردن آموزش، توجه به تفاوت های فردی، ایجاد تجربه های موفق و ارتباط نزدیک میان معلم، دانش آموز و خانواده، نقش بسیار موثری در افزایش علاقه دانش آموزان پایه دوم ابتدایی به درس ریاضی دارد. ازاین رو، بهره گیری از روش های آموزشی خلاقانه و متناسب با ویژگی های رشدی کودکان می تواند زمینه یادگیری عمیق تر، افزایش انگیزه و ارتقای کیفیت آموزش ریاضی در دوره ابتدایی را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، علاقه به درس ریاضی ، پایه دوم ابتدایی ، آموزش ریاضی ، یادگیری فعال ، بازی های آموزشی ، انگیزش تحصیلی ، دانش آموزان دختر ، دبستان هجرت ۱ ، خمینی شهر.