مدل سازی عوامل موثر بر تاب آوری آموزشی مدارس در مواجهه با تحولات فناوری و اجتماعی

تحولات سریع فناوری، گسترش هوش مصنوعی، توسعه آموزش های دیجیتال، تغییرات فرهنگی و اجتماعی، بحران های پیش بینی نشده و دگرگونی نیازهای یادگیرندگان، مدارس را با چالش های پیچیده و مستمری روبه رو ساخته است. در چنین شرایطی، تاب آوری آموزشی به عنوان یکی از مهم ترین مولفه های پایداری نظام های آموزشی، توانایی مدارس را در پیش بینی، سازگاری، مدیریت و بازیابی عملکرد آموزشی در مواجهه با تغییرات و بحران ها نشان می دهد. مدرسه تاب آور، مدرسه ای است که ضمن حفظ کیفیت آموزش، بتواند با بهره گیری از رهبری اثربخش، مدیریت دانش، سرمایه انسانی توانمند، فناوری های نوین، مشارکت ذی نفعان و فرهنگ یادگیری مستمر، خود را با شرایط متغیر محیطی هماهنگ سازد. پژوهش حاضر با هدف مدل سازی عوامل موثر بر تاب آوری آموزشی مدارس در مواجهه با تحولات فناوری و اجتماعی انجام شده است. این پژوهش از نوع مروری تحلیلی بوده و داده های آن از طریق بررسی کتاب ها، مقالات علمی، پایان نامه ها و اسناد پژوهشی معتبر داخلی و خارجی گردآوری و تحلیل شده است. یافته های پژوهش نشان داد که رهبری آموزشی تحول آفرین، توانمندسازی معلمان، توسعه شایستگی های دیجیتال، انعطاف پذیری برنامه های درسی، بهره گیری از فناوری های هوشمند، مدیریت دانش، مشارکت خانواده، فرهنگ سازمانی یادگیرنده، تصمیم گیری مبتنی بر داده و حمایت های سازمانی، از مهم ترین عوامل شکل دهنده تاب آوری آموزشی مدارس هستند. همچنین نتایج نشان داد که تقویت این عوامل موجب افزایش توان مدارس در مدیریت تغییر، حفظ کیفیت آموزش، کاهش آسیب پذیری در برابر بحران ها و ارتقای پایداری نظام آموزشی می شود. در مجموع، طراحی الگوی جامع تاب آوری آموزشی می تواند زمینه توسعه مدارس آینده نگر، انعطاف پذیر و توانمند را در مواجهه با تحولات فناوری و اجتماعی فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری آموزشی ، مدارس تاب آور ، تحولات فناوری ، تحولات اجتماعی ، رهبری آموزشی ، مدیریت تغییر ، شایستگی های دیجیتال ، فرهنگ سازمانی ، مدیریت دانش ، آموزش و پرورش.