هوش مصنوعی و آینده آموزش: واکاوی نقش آن در تحول نظام های یاددهی و یادگیری

هدف: پژوهش حاضر با هدف واکاوی نقش هوش مصنوعی در تحول و آینده نظام های یاددهی–یادگیری، با تاکید بر جایگاه هم افزا و مکمل این فناوری در کنار معلم و تبیین افق های نوین آموزشی و تربیتی انجام گرفته است. روش پژوهش: این پژوهش از حیث هدف، کاربردی و از منظر روش شناسی، توصیفی–تحلیلی با رویکرد کیفی است. داده ها از طریق روش اسنادی و کتابخانه ای با واکاوی جامع مقالات و منابع معتبر داخلی و بین المللی گردآوری شده و با تکنیک تحلیل محتوای کیفی مورد سنتز و بررسی قرار گرفتند. یافته ها: تحلیل یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی با فراهم سازی بستر آموزش های انطباقی و شخصی سازی شده، پایش مستمر و داده محور یادگیری و ارائه بازخوردهای هوشمند، ارتقای چشمگیری در کیفیت یاددهی و یادگیری ایجاد می کند. از سوی دیگر، کاهش وظایف روتین اداری معلمان سبب تمرکز عمیق تر آنان بر تسهیل گری، پرورش مهارت های شناختی و ابعاد اخلاقی–تربیتی می شود؛ اگرچه مسائلی چون شکاف زیرساختی، ضعف شایستگی های دیجیتال معلمان و چالش های اخلاقی و حفظ داده ها از الزامات کلیدی در مسیر این تحول به شمار می روند. نتیجه گیری: برآیند مطالعه حاضر موید آن است که آینده نظام های آموزشی نه در جایگزینی نیروی انسانی، بلکه در هم زیستی هوشمند و مکمل میان هوش مصنوعی و معلم رقم می خورد. سیاست گذاری هدفمند، توسعه زیرساخت های فناورانه و توانمندسازی حرفه ای معلمان، ارکان اصلی گذار به یک نظام آموزشی تحول یافته و پایدار محسوب می شوند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آینده آموزش ، تحول آموزشی ، یاددهی–یادگیری ، نقش مکمل معلم